Podcast afl. 7 – Meningen van anderen

In deze podcast ga ik het hebben over de meningen van anderen, hoe wij onze levens hierdoor laten beïnvloeden en hoe je hiermee om kunt gaan. Zeker als je een people pleaser bent, dan kun je je gemakkelijk laten beïnvloeden door andermans mening. Maar het is jouw leven, jij moet hem leiden zoals je wilt! In deze podcast geef ik je tips om je minder zorgen te maken wat andere mensen van jou vinden.  Beluister hem op Spotify hieronder of itunes :)! Lees de transcriptie Podcast 7 – meningen van anderenJe luistert naar de podcast van Schop naar de Top, aflevering nummer 7Good morning allemaal!!Wat een prachtige dag, het zonnetje schijnt, ik heb koffie, – wat willen we nog meer?Vandaag gaan we het hebben over…. De meningen van anderen! Wat een heerlijk topic, haha, ik maak deze podcast want ik weet dat er velen van jullie zijn, die hier continu tegenaanlopen. Dus we beginnen met een kleine rant vandaag van mij haha, bereid jezelf maar voor!Oke ten eerste: ik oordeel. Jij oordeelt, je buurvrouw oordeelt, – we oordelen allemaal. Dat is dus niet wat we kunnen veranderen. AL WIL JIJ VAN WEL! JA jij zou heel graag willen dat anderen stoppen met oordelen. Je zou heel graag willen dat de hele wereld je aardig vindt, en nooit kritiek op je heeft. Ja geef maar toe! Dit is niet veranderbaar mensen! Get over it! We kunnen niet zorgen dat iedereen ons lief vindt, ook al gedragen we ons zo lief en zetten we schattige stemmetjes op, en zijn we het nooit oneens – beginnen we nooit discussies, leveren we nooit openlijk kritiek. Je kunt gewoonweg niet zorgen dat iedereen je aardig vindt!De meesten van ons besteden ontzettend veel tijd van hun leven aan het denken aan wat andere mensen over hun vinden, “zullen ze leuk vinden wat ik voor kleding draag? Zullen ze me aardig vinden?” We spenderen hier heel veel tijd aan, wat zal mijn vriendin denken, wat zal mijn moeder denken? Wat zal mijn buurvrouw denken? Het is meestal natuurlijk je moeder, of onze vrienden. En we laten dit ons leven in beslag nemen. We gedragen zich anders, we liegen over zaken omdat we willen dat andere mensen een bepaalde mening over ons hebben. Dit kan als gevolg hebben dat je eigenlijk niet je leven leidt, zoals je dat zou willen leiden. Je laat andermans mening jouw leven en hoe je je leven leeft, beïnvloeden.Het is zo belangrijk om te bedenken dat we gewoon geen invloed hebben op de mening van anderen. Een mening moet je zien als iets wat buiten jou om gebeurt, dus je hebt er geen invloed op. Al zou je tegen iedereen ongelooflijk aardig doen in je leven, er zullen altijd mensen zijn die jou niet aardig zullen vinden.Daarnaast kun je alleen beïnvloeden hoe jij denkt over de mening van iemand anders. Niemand weet écht hoe diegene denkt, ze kunnen hun mening uiten; maar is dat echt hoe zij denken? Of ligt er toch nog een filter overheen? En de waarheid is, het is ook niet jouw zaak hoe zij denken. En daar gaan we vandaag over praten.De mening van anderen is gebaseerd op hoe zij denken, hoe zij in het leven staan. Dat creëert hun mening. Dus als je weet dat hoe andere mensen denken gebaseerd is op hun overtuigingen, waardes en achtergrond, dan weet je dus ook dat de mening die zij hebben meer over henzelf zegt dan over jou. Het legt bloot hoe zíj in het leven staan.Dus de mening van anderen kun je niet beïnvloeden, het zegt meer over hen dan over jou. Dus stel je loopt een feestje binnen…Dit komt bijvoorbeeld doordat ze jouw naam associeren met iemand uit hun verleden, een gemene tante bijvoorbeeld. Dus dan ben je eigenlijk al de sjaak voor je überhaupt al een woord hebt gezegd!  Dan kun je nóg zo aardig doen maar toch zullen ze je niet leuk vinden, door die associatie met die gemene tante.En laten we eerlijk zijn: als je zwanger bent en je moet een babynaam kiezen dan doe jij dit ook toch? Als iemand in de klas jou vroeger pestte en die heette cynthia, dan zul je je baby niet snel zo noemen.Maar hoe zorg je dan dat je niet meer bezig bent met wat anderen van je vinden Hoe ga jij dit minder belangrijk vinden? Hoe ga je er minder tijd mee kwijt zijn om je zorgen te maken over wat je moeder van je nieuwe baan vindt, je vrienden van je nieuwe lover… Ik probeer het als volgt te zien, en dit is iets wat ik van Brooke Castillo heb gehoord: je kunt een nog zo geweldige sappige perzik zijn, die nog zoeter en mooier is dan alle andere perziken. Er zullen toch altijd mensen zijn die niet perziken houden. Ik hou zo ontzettend van dit voorbeeld want dit is de harde waarheid! Er zullen altijd mensen zijn die niet van perziken houden en dat is helemaal oké!! Voor die mensen heb je appels of bananen. Laat ze lekker in die appel bijten. We don’t care!Dus de eerste tip van mij die je krijgt is: wees vooral niet een appel als je eigenlijk een perzik bent omdat je denkt dat mensen je dan leuker zullen vinden. Wees jezelf! Wees voor de volle 100% jezelf! Het is helemaal oké dat er mensen zijn die niet je vriend willen zijn, die worden dan de vriend van iemand anders.Dit is oké!! Het zegt niks over jou!! Weet je nog, jij bent gewoon een geweldige perzik. Dus, wat we ook doen, als er mensen zijn die altijd een mening zullen hebben, dan kunnen we maar gewoon beter besluiten dat we sowieso dus ons hele leven gaan leiden zoals we willen. Aangezien we er toch geen invloed op hebben en het dus ook niks aan de zaak verandert.Ik zie heel vaak dat vrouwen zich veel te veel aantrekken van andermans meningen, en dat het hen al bij voorbaat stopt om dingen te doen. Ze beginnen er niet eens aan! Ze zijn bij voorbaat al bang wat anderen ervan zullen zeggen – mensen beginnen bijvoorbeeld op late leeftijd niet aan pianoles “Wat zou die lerares wel niet van me denken, ik bak er zo weinig van.” Terwijl die lerares ook kan denken: geweldig dat iemand nog op die leeftijd aan iets als pianoles begint! Je weet het niet en het moet je eigenlijk ook niets boeien – als jij er maar plezier uit haalt! Dat is toch het belangrijkste? Zo ben ik op mijn 27e begonnen met balletlessen, iets wat ik als klein meisje altijd al wilde maar nooit heb gedaan. Misschien zijn er mensen die dit vreemd vinden maar i dont give a damn!  Trouwens er zijn dus heel veel vrouwen in die leeftijd die met ballet beginnen, het bleek helemaal niet vreemd te zijn haha!En dit beperkt zich niet alleen tot jullie persoonlijke levens, maar ook op zakelijk vlak. Ik weet dat er veel vrouwen zijn die zich inhouden, die nooit hun hand opsteken tijdens een vergadering, nooit de credits nemen voor hun werk, over zich heen laten lopen omdat ze bang zijn voor de reacties van anderen. Ik ga even een persoonlijk verhaal vertellen over heel wat jaren geleden toen ik een belangrijke beslissing moest maken en ik ook bang was voor de mening van een ander – in dit verhaal mijn baas.Ik deed een traineeship, en het bedrijf waar ik dat traineeship volgde wilde me graag houden maar ze deden er vrij lang over om te beslissen, en ik was er eigenlijk helemaal niet zeker over of ik wilde blijven. Ik vond het gewoon wel oké. Toen kwam er echt een geweldige kans op mijn pad, een aanbod om bij een ander jong en sprankelend bedrijf te gaan werken. Maar ik wist dat mijn toenmalige baas al bezig was om een voorstel te maken om mij te houden, maar het ging niet heel snel en een week voor mijn contract afliep was er nog geen nieuw voorstel.Het jonge bedrijf had echter heel snel een voorstel klaar en alles was super snel geregeld, dus dat was top! Het voelde goed op alle manieren! Maar toen moest ik nog gaan mededelen aan mijn baas dat ik niet bij mijn toenmalige bedrijf wilde blijven. En het was een aardige kerel maar ik voelde gewoon aan alles van te voren dat hij niet blij zou reageren als hij hoorde dat ik voor een ander bedrijf zou kiezen (na alle moeite enz)Dus in mijn gedachtes ging ik al helemaal de reactie van mijn baas inbeelden, en ik maakte daardoor het moment dat nog komen moest 100x zo spannend voor mezelf – zonder enig bewijs dat het echt zo zou zijn. Het was namelijk nog niet eens gebeurd, maar in mijn hoofd was het eigenlijk al 10 keer gebeurd. Klinkt dit herkenbaar voor jullie? Ik was dus bang voor het oordeel dat geveld zou worden bij de mededeling dat ik het bedrijf zou verlaten.Een hele wijze vriend gaf me toen heel goed advies en hij zei: je moet het niet persoonlijk nemen, dit is een business beslissing. Dit gebeurt in bedrijven, mensen komen en mensen gaan. Dit heet bedrijfsrisico en is altijd aanwezig.  Je weet namelijk nooit of mensen zullen blijven of dat ze over een maand een andere baan hebben aangeboden gekregen. Je baas mag teleurgesteld zijn, maar hij zou je eigenlijk het beste moeten wensen. Zovan: “Ik vind het jammer maar ik wens je het beste!” Als je manager dit niet kan handelen is hij gewoon niet professioneel bezig.En die gedachtegang maakte zoveel verschil voor me – daardoor kon ik ineens het persoonlijke onderscheiden van het professionele. Dus ik was er eigenlijk klaar voor om de reactie die mijn baas me zou geven te ontvangen. In ieder geval zou ik gewoon oké zijn. Of hij me het beste zou wensen, of wanneer hij boos zou reageren – ik zou helemaal oké zijn.  Want ik wist dat dit de beste beslissing voor mijzelf was, als ik was gebleven had ik echt lang niet zoveel leuke jaren en zo’n goed salaris gehad.Hij reageerde trouwens ook boos, wenste me helemaal niet het beste toe (ook al wist hij dat dit een prachtige kans voor me was – zeker op zo’n jonge leeftijd) en ik was er oké mee. Het deerde me niet, zijn oordeel had geen invloed meer op me. Want ik wist dat ik de juiste keuze voor mezelf maakte, op business level en persoonlijk level.Dit is een heel goed voorbeeld van dat ik me dus zorgen maakte om iets, en mezelf daardoor eigenlijk tegenwerkte. Ik maakte de hele situatie alleen maar erger voor mezelf door mezelf telkens in te beelden hoe hij zou gaan reageren. En ik weet uit ervaring dat veel vrouwen dit ook doen, ze maken zichzelf al gek voor