Porozmawiajmy o „Annette” #2: Leos Carax

W roku 1985 w „Jeune Cinema” tak pisano o Caraxie: „Nie obawiajcie się: w filmie Caraxa wydarzeń jest bardzo mało i zawsze możecie zrobić to co reszta sali, czyli się zdrzemnąć” (tłum. P.Kopański). Patrząc na reakcję po Anette można zaryzykować, że w Caraxowym świecie niewiele się zmieniło. My natomiast zaryzykujemy i w podcaście zastanowimy się czy przypadkiem jego najnowszy musical – nawiązujący również do wcześniejszej twórczości, nie jest najbardziej przystępnym dziełem artysty. Spróbujemy odpowiedzieć również na pytania: czym jest (bądź był) filmowy neobarok, jaka jest poetyka autorska twórcy Złej krwi i Holy Motors, a także jak jego styl ewoluował przez lata. Naszym gościem jest Sebastian Smoliński – doktorant Amerykanistyki Uniwersytetu Warszawskiego, krytyk filmowy, laureat konkursu imienia Krzysztofa Mętraka, współpracownik Tygodnika Powszechnego. ︎ Tutaj znajdziesz wszystkie nasze teksty wokół Annette. ︎ A tutaj poprzedni odcinek podcastu. Bibliografia zalecana jako uzupełnienie odcinka: – Tadeusz Lubelski, „Od Rohmera do Collarda, czyli krótki przewodnik po francuskim kinie”, Film na świecie 2/1993 – Raphael Bassan, „Filmowy neobarok (Beineix-Besson-Carax)” (tłum. Piotr Kopański), z  Film na świecie 2/1993 – Carl-Johan Malmberg, „Miłość do ostatniego spojrzenia” (tłum. P. Kopański) z  Film na świecie 2/1993 – Antoni Michnik, „Anette: Operowy kosmos Caraxa i Braci Sparx”, Krytyka Polityczna – John Hoberman i Jonathan Rosenbaum, „Midnight Movies: Seans o północy” (tłum. M.Oleszczyk) Będziemy wdzięczni za wszystkie “follow” na Spotify oraz za każde 5 gwiazdek na Apple Podcasts. To pozwala podcastowi piąć się do góry w rankingu. Podcast możecie też odsłuchać bezpośrednio z naszej strony: