Powrót Księga Nehemiasza – Część 7 – Niepamięć - Nehemiasz 13 – pastor Zbyszek Tarkowski

Jeśli lubimy historie ze szczęśliwym zakończeniem, nie spodoba się nam rozdział 13 Księgi Nehemiasza. Lubimy historie, które zaczynają się nie najlepiej, ale dobrze się kończą. Taką wydaje się być historia Nehemiasza.  Początek jest trudny: Izraelici są w niewoli, niewielkie grupy uzyskawszy zgodę wracają do Jerozolimy, odbudowują świątynią, ale mury miasta ciągle są w gruzach. Ludziom żyje się źle, doskwiera im trudna sytuacja ekonomiczna i brak poczucia bezpieczeństwa. Co gorsza duchowy stan narodu jest jeszcze większą ruiną.  W takich okolicznościach Nehemiasz, uzyskawszy zgodę Króla Persji na odbudowę murów i bram przyjeżdża do Jerozolimy. I historia nabiera tempa – jest bardzo ciężko, jest wiele przeciwności, ale rusza odbudowa. Nehemiasz zbiera wokół siebie i ludzi i po 52 dniach mur jest odbudowany. A od 8 rozdziały widać, jak następuje duchowe odrodzenie – ludzie wracają do Boga i Jego prawa. Zmienia się nastrój i klimat społeczny. W 12 rozdziale – widzimy niezwykły obraz świętowania i poświęcenia murów Jerozolimy, a temu wszystkiemu towarzyszy wspólnotowe doświadczenie Bożej obecności i radości płynącej z tego. W tym miejscu Nehemiasz powinien zakończyć swoją historię, było źle, ale Bóg nas podniósł i jesteśmy dziś w zupełnie innym miejscu. Jednak księga kończy się rozdziałem 13, który okazuje się być brutalnie realistycznym. Wszystko wydaje się cofać, jakby coś stało się z ich pamięcią. Mieszkańców ogarnia niepamięć, która ma niszczący wpływ na ich życie. Okazuje się, że niewielki jest dystans do pokonania, by od reformacji doszło do deformacji. Możliwość dokonywania wyborów, oraz skłonność do grzechu prowadzi Izraelitów w niewłaściwą stronę. Znowu zaczynają popełniać błędy poprzednich pokoleń, łamiąc w ten sposób przymierze z Bogiem.