ប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះក្នុងសម័យទាសភាព (លោកុប្បត្តិ ៥០:២២-២៦: និក្ខមនំ ១:១-២២; ៥:១-៦:១២)

ប្រជារាស្ត្ររបស់ព្រះក្នុងសម័យទាសភាព (លោកុប្បត្តិ ៥០:២២-២៦: និក្ខមនំ ១:១-២២; ៥:១-៦:១២)យ៉ូសែប និងយ៉ាកុបជាឪពុក ព្រមទាំងបងប្អូនប្រុសយ៉ូសែបទាំងអស់ និងក្រុម គ្រួសាររបស់ពួកគេបានរស់នៅក្នុងស្រុកអេស៊ីព្ទអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។ ក្រុមគ្រួសាររបស់អ៊ីស្រាអែលបានបង្កើត កូនចៅចម្រើនជាច្រើនឡើងៗ ទាំងរស់នៅកុះករពេញក្នុងស្រុកអេស៊ីព្ទ។នៅគ្រានោះ មានព្រះចៅផារ៉ោនថ្មី១អង្គសោយរាជ្យឡើងនៅស្រុកអេស៊ីព្ទ។ស្តេចនោះ មិនបានស្គាល់យ៉ូសែបទេ។ ស្តេចថ្មីនេះមានការព្រួយព្រះទ័យយ៉ាងខ្លាំង ដោយសារជនជាតិអ៊ីស្រាអែលមានចំនួនច្រើនពេក។ ទ្រង់បានតែងតាំងអ្នកត្រួតត្រាលើជនជាតិអ៊ីស្រាអែល ដើម្បីឱ្យពួកគេធ្វើជាទាសករ។ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលត្រូវបានបង្ខំឱ្យធ្វើការយ៉ាងនឿយហត់ក្រោមស្ថានភាពដ៏លំបាកខ្លាំង។ ប្រជារាស្ត្រ របស់ព្រះបានស្រែកយំឱ្យទ្រង់ជួយ។ ព្រះបានឮសម្រែកយំរបស់ពួកគេ ហើយព្រះជាម្ចាស់មានផែនការដើម្បីជួយសង្គ្រោះពួកគេ ចេញពីទាសភាពរបស់ពួកគេនៅ ក្នុងស្រុកអេស៊ីព្ទ។God’s People in Slavery (Genesis 50:22 – 26; Exodus 1:1 – 22; 5:1 – 6:12)Joseph, his father Jacob, and all of Joseph’s brothers and their families lived in Egypt for many years. The families of the Israelites grew and grew until there were many, many Israelites all over Egypt.As time passed, Egypt had a new pharaoh in power as their king. This new pharaoh did not know about Joseph. This new king became very worried that there were too many Israelites and he placed slave masters over the Israelites and made them slaves. The Israelites were forced to work very hard under very difficult conditions. God’s people cried out to Him for help. God heard their cries. And God had a plan to rescue them from their slavery in Egypt.