Προς Εβραίους Μέρος 11ο

Εβρ. 5:1 Διότι πας αρχιερεύς, εξ ανθρώπων λαμβανόμενος, υπέρ ανθρώπων  καθίσταται εις τα προς τον Θεόν, διά να προσφέρη δώρα τε και θυσίας υπέρ  αμαρτιών, Εβρ. 5:2 δυνάμενος να συμπαθή εις τους αγνοούντας και πλανωμένους, διότι και αυτός είναι περιενδεδυμένος ασθένειαν· Εβρ. 5:3 και διά ταύτην χρεωστεί, καθώς περί του λαού, ούτω και περί εαυτού να προσφέρη θυσίαν υπέρ αμαρτιών. Εβρ. 5:4 Και ουδείς λαμβάνει την τιμήν ταύτην εις εαυτόν, αλλ' ο καλούμενος υπό του Θεού, καθώς και ο Ααρών. Εβρ.  5:5 Ούτω και ο Χριστός δεν εδόξασεν εαυτόν διά να γείνη αρχιερεύς, αλλ'  ο λαλήσας προς αυτόν· Υιός μου είσαι συ, εγώ σήμερον σε εγέννησα· Εβρ. 5:6 καθώς και αλλαχού λέγει· Συ είσαι ιερεύς εις τον αιώνα κατά την τάξιν Μελχισεδέκ. Εβρ.  5:7 Όστις εν ταις ημέραις της σαρκός αυτού, αφού μετά κραυγής δυνατής  και δακρύων προσέφερε δεήσεις και ικεσίας προς τον δυνάμενον να σώζη  αυτόν εκ του θανάτου, και εισηκούσθη διά την ευλάβειαν αυτού,