Προς Εβραίους Μέρος 14ο

(Εβρ. 6:4 [Βάμβας]) Διότι αδύνατον είναι οι άπαξ φωτισθέντες και γευθέντες της επουρανίου δωρεάς και γενόμενοι μέτοχοι του Αγίου Πνεύματος (Εβρ. 6:5 [Βάμβας]) και γευθέντες τον καλόν λόγον του Θεού και τας δυνάμεις του μέλλοντος αιώνος, (Εβρ. 6:6 [Βάμβας]) και έπειτα παραπεσόντες, αδύνατον να  ανακαινισθώσι πάλιν εις μετάνοιαν, ανασταυρούντες εις εαυτούς τον Υιόν  του Θεού και καταισχύνοντες. (Εβρ. 6:7 [Βάμβας]) Διότι γη, ήτις πίνει την πολλάκις ερχομένην  επ' αυτής βροχήν και γεννά βοτάνην ωφέλιμον εις εκείνους, διά τους  οποίους και γεωργείται, μεταλαμβάνει ευλογίαν παρά Θεού· (Εβρ. 6:8 [Βάμβας]) όταν όμως εκφύη ακάνθας και τριβόλους, είναι αδόκιμος και πλησίον κατάρας, της οποίας το τέλος είναι να καυθή.