Pse Jezusi Vlen më Shumë se Çdo Gjë Tjetër (Mateu 13:44-46)

Pse Jezusi Vlen më Shumë se Çdo Gjë Tjetër 1. Kërkimi i vlerës dhe uria e shpirtitGjërat materiale dhe përkohshmëria e tyre: Njerëzit vazhdimisht kërkojnë gjëra me vlerë tokësore si telefona më të mirë (iPhone), makina, shtëpi apo veshje.Zhgënjimi i shpejtë: Sapo arrihet një objektiv material, dëshira fillestare zbehet shpejt dhe lind nevoja për diçka tjetër të re.Gatishmëria për sakrificë: Jemi të gatshëm të shpenzojmë dhe të sakrifikojmë shumë për këto kërkesa, duke ngatërruar urinë e shpirtit me gjërat tokësore.2. Mësimi i Jezusit mbi thesarët (Mateu 6:19-21)Thesarët mbi tokë: Jezusi paralajmëron se thesarët tokësorë janë të pasigurt; ata mund të mihen nga tenja, të prishen nga ndryshku ose të vjedhin nga hajdutët.Thesarët në qiell: Besimtarët udhëzohen të mbledhin thesarë qiellorë, të cilët janë të përjetshëm dhe të paprishshëm.Lidhja mes thesarit dhe zemrës: Atje ku një njeri vendos thesarin dhe investon energjitë e tij, atje do të jetë e lidhur edhe zemra e tij.3. Ruajtja e zemrës dhe rreziku i kompromiseveBurimi i jetës (Fjalët e Urta 4:23): Shkrimi Shenjtë na thotë ta ruajmë zemrën me shumë kujdes, sepse prej saj burojnë rrjedhat e jetës.Rreziku i infektimit të zemrës: Kur dëshirojmë diçka tokësore me aq shumë ngulm, jemi të rrezikuar të bëjmë kompromise në rrugëtimin tonë dhe ta infektojmë zemrën me hile e çoroditje.Pasuria si pengesë: Shpesh pasuria dhe sukseset tokësore bëhen thesari i rremë i zemrës, duke i larguar njerëzit nga prezenca e Zotit dhe duke i bërë ata më të ligj apo përbuzës ndaj të tjerëve.4. Shembulli i Apostullit Pal dhe dëshmitarëve të parëVlerësimi i Palit (Filipianët 3): Edhe pse Pali kishte një prejardhje të lartë, arritje fetare dhe ishte i paqortueshëm sipas ligjit, ai i konsideroi të gjitha këto si "dëm" dhe "pleh" përpara madhështisë së njohjes së Krishtit.Sakrifica e dishepujve: Shumica e apostujve (si Mateu, Marku, Luka, Pjetri, Jakobi, Andrea, etj.) kaluan tortura të rënda dhe dhanë jetën e tyre tokësore sepse gjetën thesarin e vërtetë.Përjetësia mbi përkohshmërinë: Këta njerëz nuk ishin të marrë; ata thjesht kuptuan se jeta tokësore nuk ka asnjë vlerë në krahasim me mbretërinë e Perëndisë dhe jetën e përjetshme.KonkluzioniRealiteti hyjnor na fton të ndryshojmë rrënjësisht mënyrën se si i shikojmë gjërat. Ndonëse jemi të thirrur të punojmë, të studiojmë dhe të kujdesemi për familjen në këtë tokë, asnjë nga këto gjëra nuk duhet të zërë vendin e thesarit tonë kryesor. Është një mrekulli e vërtetë që Perëndia na ka zgjedhur për të na shpëtuar nga mëkati dhe për të na dhënë qasje në mbretërinë e Tij. Prandaj, Thesari i Vërtetë që ia vlen të kërkohet me mish e me shpirt dhe për të cilin duhet të sakrifikojmë çdo gjë tjetër, është vetë Perëndia dhe prezenca e Tij e përjetshme.