🧠 Psikiyatrinin Sınıfsal Körlüğü ve Sistem Eleştirisi

Metin, psikiyatrinin sınıfsal gerçeklikleri görmezden gelme biçimini eleştirmektedir. Yazar, psikiyatrinin toplumsal acıyı bireyin kimyasına veya geçmişine indirgeyerek sistemi eleştirme zorunluluğundan kaçındığını öne sürer. Açıklamaya göre, yoksulluk ve güvencesizlik gibi durumlar psikiyatride sırasıyla depresyon ve anksiyete gibi bireysel bozukluklar olarak etiketlenir. Bu yaklaşımın temel sorusu, bireyin yeniden "üretken" olup olamayacağına odaklanmasıdır, mutluluk veya özgürlük gibi konuları ikincil kılar. Sonuç olarak, psikiyatri sistemin ürettiği acıyı, bireyin taşıması gereken bir bozukluk olarak sunar ve kişiyi sorunun yaşam koşullarında değil, kendi beyninde olduğuna inandırır.