Psychiatrie: lapmiddel van de neoliberale samenleving? Met Esther van Fenema, Damiaan Denys en Jim van Os

Wie niet meer mee kan draaien in de neoliberale ratrace, belandt al gauw bij de therapeut. De wachtlijsten in de psychische zorg worden alsmaar langer. Voor psychiaters lijkt het dweilen met de kraan open. Maar zouden psychiaters wel moeten dweilen? We gaan in gesprek met psychiaters Esther van Fenema, Damiaan Denys en Jim van Os.We bespreken de rol van individualisering, eenzaamheid en zingeving in het moderne leven en onderzoeken hoe de psychiater zich daartoe verhoudt. Is het tijd voor een tweede beweging van antipsychiatrie, met minder nadruk op diagnoses en medicatie en meer aandacht voor de gedachte dat lijden soms bij het leven hoort? Een voorbeeld van een debat waarin deze vraag op scherp wordt gezet is de discussie rondom euthanasie. Het aantal euthanasieverzoeken van jonge mensen die psychisch lijden maar niet terminaal zijn, neemt de afgelopen jaren toe. Een ontwikkeling die tot discussie leidt bij psychiaters. Jim van Os schreef in Trouw: ‘Wat begon als een middel om humane stervensbegeleiding te bieden, dreigt te verworden tot een manier om jongeren die niet in de neoliberale maatschappij passen, de dood in te jagen.’Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.Zie het privacybeleid op https://art19.com/privacy en de privacyverklaring van Californië op https://art19.com/privacy#do-not-sell-my-info.