اپیزود ششم | شعر «گلستانه» اثر سهراب سپهری | به روایت کاف صاد

این بار، با «گلستانه» می‌رویم کنار پنجره‌ای که سهراب باز کرده؛ به باغ، به نور، به صدای خاک.یه شعرِ قدم‌زنان، نرم و خلوت، که می‌تونه یه‌جور گفت‌و‌گو با خودت باشه، اگه بذاریش توی گوشِ دلت.اگه تو هم از اونایی هستی که گاهی باید بزنی بیرون از هیاهو، این اپیزود مال توئه.بشنو، لذت ببر و اگه حسش کردی، برای یکی دیگه هم بفرست. شاید اونم دلش هوای گلستان کرده باشه.