អ្នកភូមិអេម៉ោសភ្ញាក់ផ្អើល (លូកា ២៤:១៣-៣៥)

អ្នកភូមិអេម៉ោសភ្ញាក់ផ្អើល (លូកា ២៤:១៣-៣៥)នៅថ្ងៃដែលទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញនោះដដែល សិស្សពីរនាក់ (ម្នាក់ឈ្មោះ ក្លេវប៉ាស) កំពុងដើរក្នុងចម្ងាយប្រាំពីរម៉ាយ (ឬ១១ គ.ម) ទៅកាន់ភូមិមួយឈ្មោះ អេម៉ោស។ ព្រះយេស៊ូវបានយាងទៅចូលរួមជាមួយពួកគេ ប៉ុន្តែភ្នែករបស់ពួកគេត្រូវបានបាំងមិនឱ្យស្គាល់ទ្រង់ឡើយ។ ពួកគេបានចែករំលែកសេចក្តីទុក្ខព្រួយ និងការភាន់ច្រឡំរបស់ពួកគេទាក់ទងនឹងការឆ្កាង និងដំណឹងដ៏ «អស្ចារ្យ» អំពីផ្នូរទទេ។ព្រះយេស៊ូវបានបន្ទោសពួកគេចំពោះការខ្វះជំនឿ និងបានពន្យល់ពីរបៀបដែលបទគម្ពីរទាំងអស់ តាំងពីលោកម៉ូសេ រហូតដល់ពួក ហោរា បានចង្អុលបង្ហាញអំពីការរងទុក្ខ និងសិរីល្អរបស់ទ្រង់។ លុះទៅដល់ភូមិអេម៉ោស ពួកគេបានអញ្ជើញទ្រង់ឱ្យស្នាក់នៅដើម្បីទទួលទានអាហារពេលល្ងាច។គឺទាល់តែពេលដែលព្រះយេស៊ូវកាច់នំប័ុង ទើបភ្នែករបស់ពួកគេបានភ្លឺឡើង ហើយទ្រង់ក៏បាត់ខ្លួនពីពួកគេភ្លាម ដោយទុកឱ្យចិត្តរបស់ពួកគេ «ក្តៅរោលរាល»។ ពួកគេក៏ប្រញាប់ប្រញាល់ត្រឡប់ទៅទីក្រុង យេរូសាឡិមវិញ ដើម្បីទៅជួបសិស្សទាំងដប់មួយនាក់ ដែលកំពុងអបអរនឹងដំណឹងថា ព្រះយេស៊ូវបានលេចមកឯពេត្រុស។The Emmaus Surprise (Luke 24:13 – 35)On the same day as the Resurrection, two disciples—one named Cleopas—were walking seven miles to the village of Emmaus. Jesus joined them, but they were supernaturally prevented from recognizing Him. They shared their grief and confusion over the crucifixion and the "amazing" reports of the empty tomb. Jesus rebuked their lack of faith and explained how all the Scriptures, from Moses to the Prophets, pointed to His suffering and glory. Upon reaching Emmaus, they invited Him to stay for dinner. It was only when Jesus broke the bread that their eyes were opened; He immediately vanished, leaving them with "burning hearts." They rushed back to Jerusalem to find the eleven disciples already celebrating the news that Jesus had appeared to Peter.