قصه تراپی 112 - دو پنجره امید

" دو پنجره‌ْ، امید " نوشته: رضا کاظمیگاهی خودت را رها کن.مثل بادبادکْ در بادخدا را چه دیده‌ای شاید دوباره برگردی!..در دست‌های کودک بازیگوش.شنونده‌ی صد و دوازدهمین قصه تراپی رادیو صدای زمین هستیدقصه‌هایی که می‌تونن وارد زخم‌هامون بشن؛.زخم‌هایی که دروازه‌ی ورود به جهان معناسترضا کاظمی رو شاید بیشتر با اشعارش بشناسیم. شعرهایی کوتاه، با تلنگرها .و تصاویری که برای همگی ما آشناستاز او کتاب‌های مانند: «تا دست به قلم می‌برم، سراغ تو را می‌گیرند کلمات» و«سردم است، کمی آواز عاشقانه بخوان» و چندین عنوان مجموعه‌ی شعر و داستان دیگر منتشر شده.او در نوشتن داستان کوتاه هم صاحب‌سبک و امضای ویژه‌ستروایت‌هایی بسیار کوتاه که شبیه اشعارش، پر از تصویراند و معمولاً با پایان‌هایی جذاب، غافلگیرتون می‌کننداین داستان از کتاب " ته چشم‌هاش انگار مرگ دست تکان می‌داد " انتخاب شدهموسیقی: Miracles/Justus RumenappSacred Secret/Bart Sunshine.سپاس که ما رو می‌شنوید و با مهر، همراه ما هستید سفیران حال خوب#قصه_تراپی#شاهین_شرافتی#قصه_تراپی_112#رادیو_صدای_زمین#سفیران_حال_خوب_باشیم#Story#Podcast#Storytelling