Skip to content
QUEZON AT BAGUIO HORROR STORIES episode artwork

Mar 20, 2026 30 min

QUEZON AT BAGUIO HORROR STORIES

from Pinoy Creepypasta Hosted by Sir Nebb and TAGM Marketing Solutions Inc.

QUEZON AT BAGUIO HORROR STORIES

Episode details come from the podcast's RSS feed.

Embed this episode

Ready to play

QUEZON AT BAGUIO HORROR STORIES

0:00 30:19
of matches

Transcript Auto-generated, may contain errors

Good day for you Sir Nev, and for those of you who are listening and listening to your channel. I'm going to go with my name. I'm going to go to a high school, one school school. Since we were living in Baguio, there was a lot of fun, there was a lot of fun, there was a lot of fun. There was a lot of fun, there was a lot of fun, there was a lot of fun, there was a lot of fun. There was a lot of fun, there was a lot of fun, there was a lot of fun. There was a lot of fun, there was a lot of fun, there was a lot of fun. There was a lot of fun, there was a lot of fun. There was a lot of fun, there was a lot of fun.

But I was really afraid of the school, especially when there was a child and a child and a child. I didn't want to see it as a child. I saw a mother in school that I didn't expect. I saw a mother in school that I didn't expect. We didn't go to school, but we didn't go to school. We didn't go to school, but I said to myself that I was going to go. I didn't go to school because I had to leave my friends. I was going to go to school because I was going to go to school because I was going to go to school. Finally, I was going to go to school, and I was going to go to school.

Hanggang paa yung damit niya, tapos nakabelo. Doon ko na narealize na siya yung sinasabi nila na madre. Hindi na ako makakilos noon kasi parang nanigas na yung buong katawan ko habang papalapit sa gate yung madre. Nakatingin lang ako sa kanya kahit gustong gusto ko nang tumakbo palayo. Yung posisyon ko nga pala ay nakadiretso ng pwesto yung katawan ko sa kalsada, tapos nakaside yung ulo ko sa kaliwa. Hindi ko maigalaw yung leeg ko para dumiretso ng tingin sa kalsada. Sumisigaw na ako noon kasi feeling ko lalabas na ng gate yung madre at natatakot akong makita ang mukha niya.

Sigaw ako ng sigaw pero walang sumasak lolo sa akin hanggang sa may humawak sa mukha ko at pilitin akong iharap sa kalsada. Nakita ko yung dalawa kong kapatid at yung itsura nila para silang nalilito na ewan. They told me why not to go out and why not to go out. They told me to go out and not to go out to school. While they were coming out, I told them to go out. I was afraid of my body and my body. I was afraid of my body and my body. I was afraid of my body and my body. I was afraid of my body and my body. I was afraid of my body. I was afraid of my body but I was afraid of my body. I was afraid of my body but I was afraid of my body. I was afraid of my body. I was afraid of my body.

Hindi ko alam na umuungo lang pala ko, dahil ang alam ko ay sumisigaw ako. Kaya pala hindi nila ako naririnig at walang sumasaklolo sa akin. Bumalik lang daw sila dahil napansin nila na nawala pala ako sa likuran nila. Nang sinabi namin yon kay mama at papa, ay nanghingi ng tulong si papa sa mga tsuhin ko na tagabontok. Dinasalan nila kami at binigyan ng bracelet na pangontra daw sa masasamang espiritu na gustong lumapit sa amin. Natakot akong pumasok noong lunis na dahil sa nangyari. Pero sabi ng tito ni papa, ay huwag akong magpasindak sa masasamang elemento dahil takot ang nagpapalakas sa kanila. Magdasal lang daw ako at maniwala na mas malakas ang Panginoon ko kaysa sa kapangyarihan ng kasamaan.

Napatukan pa ako ni mama kasi binanggit ko na alagad ng simbahan ng madre kaya iisa kami ng Panginoon. Tinawanan lang ako ng tito ni papa pero halata ko na medyo naaasar siya. Nakita ko pa uli yung madre sa school sa iba't ibang pagkakataon pa pero hindi na siya nakakalapit sa akin. Nagdarasal na lang ako kapag nakikita ko siya at hindi nagtagal ay tuluyan na siyang nawala. Mga kapasta nakikinig po kayo sa Pinoy Creepypasta Podcast. Para po sa mga bagong episodes, bisita po kayo sa ating YouTube channel Pinoy Creepypasta Tagalog Horror Stories.

Hello po mga kapasta, share ko lang po ang Baguio Horror Experience ko. Totoo yata na kapag malamig sa isang lugar, ay pinamumugaran ito ng paranormal entities. Nangyari ito bago magpandemic, na ishare ko ito sa isang Facebook group, pero dinilit ko ng maisip kong isend sa Pinoy Creepypasta. Kaya kung medyo familiar sa inyo ang kwento, malamang na nabasa nyo ito sa group na yon. Ako nga pala si Charles, treat ng kapatid kong balikbayan yung Baguio trip namin, dahil matagal ng pangarap ni mama na makarating doon. Kaya nang magkaroon ng pagkakataon ay sinulit talaga namin. Nagstay kami sa transient house, at magkasama kami sa iisang kwarto ng younger brother ko.

Unang gabi pa lang namin doon medyo weird na yung pakiramdam kasi may naririnig kaming nagtatawanan ng mga bata sa kabilang kwarto. So sinigawan ko yung dalawang anak ng ate ko kasi sila lang naman ang mga kasama naming bata at sila lang ang pwedeng magtawanan ng malakas. Tumahimik naman sila kaya inakala namin na sila talaga yun. Hindi ako makatulog noon kasi hindi ako sanay sa malamig na klima kaya naisip ko na magpapawis muna para mapagod ako at makapagpainit. Nagpush up lang ako habang tulog na tulog naman yung kapatid ko.

Habang nakadapa ako sa sahig, ay napansin ko na may anino sapuang sa ilalim ng pinto. May nakikita akong maliliit na paa na palakad-lakad. Naisip ko na naman yung mga pamangkin ko at sasawain ko na sana sila. Tatayo na sana ako para lumabas at papasukin sila sa kwarto nila. Pero nakita ko naman na tumakbo papunta sa kwarto na ino-occupy ni na ate yung paa ng bata. Tapos may isa pang pares ng mga paa na huminto sa tapat ng pinto. Paa ng mas nakakatandang tao. Ewan ko ba, bigla akong kinabahan pagkakita doon sa mga paa. Hindi pumasok sa isip ko na pwedeng si na mama o sino man sa mga kasama namin ang may-ari noon. Lalo na.

Nang lumho dito at ilapat ang mga kamay sa sahig na parang sisilip sa kwarto namin. Napatalon kagad ako sa kama at nagtalukbong ng kumot. Pumikit ako ng mariin hanggang sa nakatulog na ako. Kinaumagahan nakalimutan ko na yung nangyari. Pero noong nag-aalmusal kami ay nagtanong si ate kung ano raw ba ang problema ko. Nagdadabog daw kasi ako. Yung kapatid ko naman na kasama ko sa kwarto. Sabi nang sabi na hindi nga raw ako nagdadabog dahil wala naman siyang naririnig. Kaso kinukontra siya ni na mama kasi tulog mantika yun kahit sa Maynila.

Siyempre tumanggi ako kasi hindi naman ako nagdadabog. Noon ko inopen na yung mga bata nga ay nagtatakbuhan pa noong halos tulog na kaming lahat, tapos nagsisigawan pa bago kami matulog. Sa pagkakataon na yon ay sinaate naman ang tumanggi. Maaga pa raw natulog ang mga bata. Nagtanong na rin ako kung sino yung sumilip sa pinto kagabi. Wala na namang umamin. Nagsitanggi silang lahat. Sa puntong yon, Sir Nev, alam na namin kung ano ang nangyayari. Bago kami na masyal ng araw na yon, dumaan muna kami sa Baguio Cathedral para humingi ng guidance. Kaso kinagabihan, ganoon na naman. May nagtatawa ng bata.

At pati si naate at mama ay narinig yun. Actually pati mga pamangkin ko ay narinig yun. Pero sinabi na lang namin na naiwan yung tablet ko sa kwarto at baka yun ang nagpeplay ng sounds ng tumatawang bata. Mabuti na lang at naniwala yung dalawa. Nagsimba muna kami bago bumaba ng Maynila at nagpalit ng gamit sa mall. Pamahiin daw yun sabi ni mama. Ngayong Pasko plano ulit namin na magbagyo. Pero siguro magohotel na lang kami at hindi na doon sa dating tinuluyan namin. Mahirap yung hindi mo alam ang history ng tinutuluyan mo.

Mga kapasta, nakikinig po kayo sa Pinoy Creepypasta Podcast. Para po sa mga bagong episodes, bisita po kayo sa ating YouTube channel, Pinoy Creepypasta Tagalog Horror Stories. Sir Nev, pakitago na lang ako sa pangalang Azon. Ang kwentong ito ay naishare lang din sa akin ng kaibigan kong pakitago naman sa pangalang Nona. Nangyari daw ito nang minsan silang nagbakasyon sa bagyo ng kanyang asawa. Bagong kasal sila noon, at ang honeymoon nga nila ay ginanap sa bagyo. Tatlong buwang buntis noon si Nona, pero hindi naman halata ang tiyan niya. Ganoon yata talaga kapag first baby.

Yung booking sa hotel kung saan sila nagstay ay regalo raw ng parents ng husband niya. Kaya nang makaranas sila ng kababalaghan doon ay hindi nila maikwento sa biyanan nila. Nahihiyaraw kasi sila. Lalo na siya dahil siya talaga yung naka-encounter ng katakutan. Baka isipin daw ng mother-in-law niya na nag-iinerte siya. Hindi kasi gaanong maganda ang pakitungo sa kanya noon. Pinakikisamahan siya pero damaraw niya na may reservations sa kanya yung babae. Maganda naman daw yung kwarto nila. Maganda rin yung hotel at isa sa top 10 ng buong bagyo.

Three days and two nights lang sila roon. Pero yung unang gabi nila ay naramdaman na agad ni Nona na may nagmamatsyag sa kanila. Inakala raw ng mister niya na may kamera sa kwarto nila dahil sa paranoia niya. Pero sila rin naman daw ang natawa sa idea kasi nga imposible namang sirain ng isang kilalang hotel ang sarili nitong pangalan. Para mapanatag ay sinara nila ang balcony at cortina. Nasa ikaapat na palapag naman daw sila kaya sigurado na walang taong makakasilip sa kanila.

Hindi rin daw nakatulog ng maayos si Nona dahil sumasakit ang tiyan niya. CR siya ng CR at bandang alas tres ng umaga raw ay may nakita siyang anino ng ibon na nakadapo sa balkoni. Titignan daw sana niya para kunan ng litrato, pero paghahawi niya ng kortina ay wala na yon. Kinilabutan daw siya at lalong hindi nakatulog. Puyat na puyat siya kinaumagahan, pero maayos naman daw ang pakiramdam niya. Nakagala pa sila at ginapin na rin ang uwi. Pagkatapos ng hapunan ay naligo na siya. Paglabas ng banyo ay ang mister naman niya ang nagbanyo at habang naligo raw ito.

ay may narinig siyang parang huni ng manok na nangingitlog. Sa totoo lang po Sir Neva ay hindi pa ako nakakarinig ng tunog ng manok na nangingitlog, pero yun ang pagkakadescribe ni Nona. Mayroon din daw parang bumubulong sa tenga niya. Napahawak daw siya sa tenga niya at lumingon sa likod dahil akala niya ay mister niya yun. Pero hindi pa ito nakakalabas sa banyo dahil naririnig pa niya yung lagaslas ng tubig. Kinilabutan na noon si Nona at napatili na siya nang marinig niya uli yung kakaibang huni ng manok. Lumabas ka agad ng banyo ang mister niya at tinanong siya kung anong nangyari. Nang sabihin niya yun ay pinakalma naman daw agad siya at sinabing isara na lang uli ang balkunahe. Kakatulog lang niya ng gabing yun ay may narinig na naman siyang bulong sa tenga niya.

Hindi raw niya maintindihan, pero ramdam niya na may humihinga at nagsasalita sa tinga niya. Nagsing siya at sumiksik sa asawa niya. Kinaumagahan ay pinilit niya itong magcheckout na dahil hindi na raw niya matiis na magstay ng kahit ilang oras pa doon sa hotel. Nakakapagtakalang na wala namang naranasang kakaiba ang mister niya. Kaya naisip ni Nona na baka kinukulam siya ng diyanan niya. Kaya pagbalik nila sa Maynila ay nagpatawa siya ng hindi nalalaman ng asawa niya. Ako ang kasama ni Nona noong magpatawa siya. At nalaman namin na kaluluwa ang nanggugulo sa kanya noong nasa Baguio sila. Pero bukod doon ay may isa pa. Walang iba kundi aswang, Sir Neb.

Aswang ang naririnig niyang ibon, nakatunog daw ng manok, at kaluluwa naman ang bumubulong sa kanya. Ginamot si Nona at sinabihang palaging magsuot ng tilak o ginto para hindi malapitan ng masamang elemento. Hanggang ngayon yata ay hindi pa rin alam ng biyanan ni Nona ang tungkol sa experience nila sa Baguio. Pero salamat sa Pinoy Creepypasta at sinismis na natin sa libulibong subscribers mo ang kwentong ito Sir Nev. Ito po ang podcast ng Pinoy Creepypasta. Ako po si Nev Quero, happy listening po sa inyong lahat. Muli po kayo ay nakikinig sa Pinoy Creepypasta.

Ako po si Leon, ishishare ko lang yung karanasan naming magkakibigan noong natripan naming mag-ghost hunting. Mga taga San Pablo Laguna, kaming magbabarkada! Birthday noon ni Owen, yung isa naming kaibigan na siya rin nakaisip na puntahan namin yung Herrera Mansion sa Chaong Quezon. Malapit lang naman yun sa amin kaya game kaming lahat. May mga motor naman kami tapos hating gabi na kaya mas mabilis kaming makakarating dahil wala na halos sa sakyan sa kalsada. O nga pala, para sa mga hindi nakakaalam, yung Herrera Mansion sikat na sikat yun sa Quezon Province kasi haunted nga raw. Nakarating na ako roon dati pero tanghali naman yun kaya wala akong naramdaman o nakitang kababalaghan. Saglit lang din kami roon kasi si mama masyadong KJ. Baka raw may sumama sa amin pa uwi na multo o maligno.

Second time ko lang pumunta sa Herrera Mansion ng time na yon. At mas exciting, dahil bukod sa gabi na nga, ay mga kabarkada ko pa ang kasama ko. Check na riot sa isip-isip ko pa. Pagkarating namin doon sa lugar, naisip namin na mag-over the Bacod at pumasok talaga sa loob. Kaso natakot naman kami na may makakita sa amin, tapos pagbintangan pa kaming magnanakaw. So nagkasha na lang kami sa pagtanaw-tanaw mula roon sa labas ng Bacod. Actually, mababa lang naman yung Bacod at hindi siya ganoon kasecured dahil malalaki ang agwat ng mga bars. Basta kung trip nyong makita ang kabuuan ng bakuran, check nyo na lang sa internet. Sikat yan!

So, nakasilip na nga kami sa pagitan ng mga rehasterneb. Walang halong biro. Narinig talaga namin yung kalansing ng kadenang hinihila. Doon pa lang, kinilabutan na kami. Nagpalingalinga nga kami sa paligid kasi may mga katabing bahay naman yung mansiyon. Pero tahimik na tahimik na yung kapaligiran. Wala ng katao-tao maliban sa mga aso at pusa na palakad-lakad. Nakakatakot nga kasi may isang aso na nakatingin lang sa amin habang nakatayo sa gitna ng kalsada. Hindi na lang namin pinansin kasi mas kinikilabutan kami sa tunog nung kadena. Nung medyo pinag-uusapan na namin yung tunog, ay bigla yung huminto.

So nag-abang na lang uli kami kung may magpaparamdam o magpapakita. Kaso nilamok na kami at lahat, wala pa rin ghost sighting o anuman. Itong tropa kong may birthday na si Owen, parang nabadrip na yata, kaya biglang tumalon sa kabilang pakod. Edi sinaway namin, kaso nasa loob na siya. Palingalinga na naman kami kasi baka may makakita sa kanya. Naglakad siya papunta roon sa may rebulto ng lalaking may kapambuno na buhaya. Sumunod sa kanya yung isa pa naming barkada na si Miko. Kaso pagtawid na pagtawid niya, biglang kumaripas ng takbo si Owen pabalik. Edi nagkukumahog ding bumalik itong si Miko.

Si Owen may sinasabi sa amin, may tao, may tao. Pagkatawid nila ng bakod, sumakay agad kami sa mga motor namin. Tapos inistart na yon at pinasibat. Nilingon pa namin yung bahay at totoo nga ang sinabi ni Owen. May tao malapit doon sa ribulto ng lalaki at buhaya. Parang magkahawak kamay pa nga. Nakakapangilabot ang itsura nila. Nakatitig lang sila sa amin. Nagdasal na kami nun at nag sorry kung nakagamba alaman kami. Nung tumingin uli si Miko, napasigaw siya. Tapos biglang natulala kasi sumusunod daw sa amin yung nakita naming mga multo.

Gustohin man namin Sir Nev, pero hindi namin nagawang tignan yung tinuturo ni Miko. Nung medyo nakalayo na kami, biglang tumigil si Miko at nagsuka nang nagsuka. Akala nga namin kailangan namin siyang dalhin sa ospital nun. Pagka uwi namin ay hindi na makatulog si Miko kasi hilong-hilo raw siya at nasusuka. Yung lola ni Owen ay may alam sa panggagamot at sinabing nakatuwaan daw ng elemento si Miko. Ang nangyari tuloy, kinailangan namin magstay ng ilang araw kila Owen. Nagamot naman ng lola niya si Miko. Umokay naman siya dahil doon. Hinding-hindi na ulit kami babalik sa Herrera Mansion.

Mayroon nga talagang naninirahan na hindi pang karaniwan doon. Akala namin noon kapag nakakita kami ng multo ay ayos na. Yun pala ay mapeperwisho pa ang isa sa amin. Mahirap talagang gawing biro ang ghost hunting. Ito po ang podcast ng Pinoy Creepypasta. Ako po si Nev Quero, happy listening po sa inyong lahat. Muli po kayo ay nakikinig sa Pinoy Creepypasta.

Sir Nev tawagin nyo na lang po akong Karil. May napakinggan lang akong story dito sa inyong channel at may palagay akong kilala ko ang tinutukoy sa kwentong yon. Ang ibig ko pong sabihin ay yung kwento ng driver ng isang artista na nayanggaw ang pinsan. Nabanggit po kasi roon na may isang albularyo na may body odor na taga Quezon province. At noong time na nagsend ng kwento yung driver ay hindi nila mahanap kung nasaan ang albularyong yon.

Sir Nev, malakas ang kutub ko na natagpuan ko ang albularyong taga Quezon kasing lakas ng kutub ko ang amoy niya. New subscriber niyo po ako kaya hindi ko kaagad napanood yung kwento ng artista. Nang tignan ko ang pecha ng upload niyo ay January pa pala yun. At nakilala ko naman yung albularyong taga Quezon noon lang May, samantalang August of this year ko lang natuklasan ng inyong channel. Sir Nev, kung tama nga na ang Quezon na tinutukoy sa kwento noong driver at ang albularyong nakilala ko na taga Quezon ay iisa, ay kinatutuwa ko pong ipaalam sa mga nag-aalala sa kanya na okay lang siya. Naroon pa rin sa Quezon at nanggagamot.

Isang nga kami sa natulungan niya. Ang kwento ko kasi ay nagsimula na umagninang sa kasal ang tita Miletko. Mula pa kami sa Lipa, Batangas at tinangki talaga namin yung distansya ng Quezon para lang makapagninang sa kasal si tita. Isang jeep kami na dumalo sa kasal at sulit naman ang biyahe dahil ang gaganda ng mga abay sa kasal. Kaso sa kabila ng ganda ng mga abay ay yung anak pa ni tita na si Ali ang natipuhan yata ng maligno. Bago kasi kami umuwi kinabukasan ay naligo pa kami sa ilog. Doon daw nakatuwaan si Ali.

Pagkatapos kasi naming maligo, ay nagsuka na siya. Tapos yung suka niya ay napakabaho at maiting pa. Nakakadiri nga kasi parang dumi na may dugo. Dinala ka agad siya doon sa albularyo na si Lorenz. Yun ngang albularyo na okay sa alright ang body odor. Hindi na lang kami kumibunoon, pero panay ang puskusko sa ilong at ganoon din si na tita Milet.

There was a lot of typewriting, and a lot of typewriting. After that, there was a lot of typewriting. After that, there was a lot of typewriting. After that, there was a lot of typewriting. It was a lot of typewriting. It was a lot of typewriting. It was a lot of typewriting. And it was a lot of typewriting. And it was a lot of typewriting. And it was a lot of typewriting. And it was a lot of typewriting. And it was a lot of typewriting. And it was a lot of typewriting. And it was a lot of typewriting. And it was a lot of typewriting. And it was a lot of typewriting. And it was a lot of typewriting. And it was a lot of typewriting. And it was a lot of typewriting.

Hinalo niya yung tubig at natunaw yung papel. Pinainom yun kay Ali. Pagka-inom niya ay dumighay siya ng malakas. Tapos nagsuka na naman. Yung suka ni Ali Sarneb ay may halong buhangin. Nag-sign of the cross si Lawrence. Tapos ay hinipan sa noo si Ali. Pinayuhan siya na laging magdala ng luya kapag nagpupunta sa ibang lugar. At huwag daw siyang sigaw ng sigaw dahil may nabubulabog siya. Natawa na lang kami kasi ganoon-ganoon nga si Ali noong nasa ilog kami.

Pagka uwi namin ay okay na si Ali, parang walang nangyari dahil madaldal na uli siya. Tapik nga namin yung body odor ni Lawrence pero pinagtatanggol siya ni Ali dahil natulungan nga raw siya at kung hindi dahil dito ay baka suka pa rin siya ng suka. Hindi ako sigurado kung si Lawrence nga yung tinutukoy sa kwento noong artista. Iisipin ko na lang Sir Nev na siya ngayon. Para kahit papano, alam kong ligtas pa rin siya. Sa mga hindi pa po nakarinig ng story na yon, hanapin nyo na lang po sa channel ni Sir Nev. Ang title po ng story ay Nayang Gaw Ang Pinsan. Hindi ako sigurado sa title pero hanapin nyo na lang. Hanggang dito na lang po ang kwento ko Sir Nev. Umaasa po ako na sana ay ligtas din si Capite. Ito po ang Pinoy Creepypasta Podcast. Iniimbitahan ko po kayo na dumalaw sa ating YouTube channel para sa mga latest episodes. Maraming salamat po mga kapasta.

May kwentong horror akong maibabahagi sa mga listeners. Ako nga pala si Aina mula sa San Narciso, Quezon. Nangyari ito noong nagkasakit ang pamangkin kong pipi at bingay na si Madel. Parehong OFW ang mga magulang ni Madel at sa amin siya iniwan ng mga ito. Kapatid ko kasi ang nanay niya na si ate Aya. 11 months pa lang si Madel nang iuwi siya ni ate mula sa Canada kung saan siya pinanganak. Sabi ni ate ay iiwan muna nila ang bata sa amin para makapagfocus sila sa trabaho. Pero after a year daw ay kukunin na uli nila.

But five years ago and two of them didn't say that they didn't say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able to say that they were able Noon kasing nagkasakit siya ay may sinasabi siyang pangit na tao at mahaba ang dila. Nagsimula yon noon ngang hindi siya makatulog dahil sa mataas na lagnat na sinabayan pa ng hirap sa paghinga dahil sa hika. Umiiyak siya dahil may pangit daw sa bintana at nakakapit yon sa pader. Nagsaboy ka agad si tatay ng asin sa labas ng bintana. Pagkatapos noon ay nakarinig kami ng tahulan ng mga aso. Gabi-gabi na ganoon si Madel. Iiyak dahil sa pangit na tao sa bintana at nang maglaon nga ay nilalabas pa niya yung dila niya dahil mahaba raw ang dila noong nasa labas.

Hindi niya alam ang aswang dahil hindi namin siya pinapanood o kinukwentuhan ng nakakatakot. Kaya ang senyas o tawag niya roon ay pangit. Isang gabi ay hindi na rin nakatiis si tatay. Kaya lumabas siya at nagtusok ng itak sa tapat ng pintana ng kwarto ni Madel. Binunot din naman kaagad niya. At pagkabunot daw, ay may biglang bumagsak na itim na pusa mula sa bubong. Nagulat daw si tatay at napatalon din. Kaya hindi na niya nahuli o nataga yung pusa. Tumalon din daw kaagad yun sa kabilang pakod nang napakabilis. Magmula noon ay nakakatulog na ng maayos si Madel.

Inatake na naman ng hika si Madel makaraan ang ilang linggo dahil sa kakalaro sa birthday ng isa naming kapitbahay na bata. Inubo na naman siya ng inubo at nagsuka pa nga kaya nililisan siya ni nanay sa banyo. Habang nililisan ay tumawag naman si ate Aya para kamustahin ang bata. Lumabas sa glit ng banyo si nanay para sagutin ang tawag. Binalikan din naman agad niya si Madel. Pero laking gulat ni nanay nang makitang may pusang itim na papasok sa banyo at tuwang-tuwa pa si Madel pagkakita roon. Wala naman sanang masama sa pusa. Kaya lang ay napansin ni nanay na ang unahang paa noon ay hugis kamay ng tao at ang mga hulihang paa ay hugis paa ng tao.

Nataranta si nanay at naibato niya sa pusa yung cellphone. Nagtatakbo agad yun palabas. Lumusot lang sa siwang ng binta ng ceramics sa banyo. Hindi raw malaman ni nanay kung paano yun nagkasya roon. Basta nakalabas daw yun doon. Lumala ang ubo ni Madel ng gabing yun. Kaya lumabas na naman si tatay para maghagis ng asin sa bubong at magtusok ng itak sa lupa.

Kinaumagahan naman ay magaling na uli si Madel. Dahil sa sunod-sunod na pangaaswang na yon ay pinorsig na ni nanay si ate na maibalik si Madel sa Canada. Sa ngayon ay 7 years old na si Madel at kapiling na ng mga magulang at kapatid niya. Hindi na nga lang namin siya gaano nakakausap dahil parang masama pa ang loob ni na ate Aya na pinilit sila ni nanay at tatay na kunin ang anak nila. Kung hindi lang dahil sa pangaaswang ay hindi naman din ipigay nila tatay si Madel sa kanila. Ramdam din kasi namin na parang hindi anak ang turing nila sa bata.

Frequently asked questions

How long is this episode of Pinoy Creepypasta?

This episode is 30 minutes long.

When was this Pinoy Creepypasta episode published?

This episode was published on March 20, 2026.

Is there a transcript available for this episode?

Yes, a full transcript is available for this episode. You can read the complete transcript on the episode page.

Can I download this Pinoy Creepypasta episode?

Yes. Use the download control on the episode player to save the publisher-provided media file.