Resim Dersi- Nizar Kabbani

Boya kutusunu önüme koyuyor oğlum Bir kuş çizmemi istiyor benden Kül rengine batırıyorum fırçayı Bir dörtgen çiziyorum, üstüne bir kilit ve çubuklar Oğlum, gözleri dehşet dolu, diyor ki bana: “Ama bu bir hapishane… Yoksa bilmiyor musun baba, kuş çizmeyi sen? ” Oğlum, diyorum ona, ayıplama beni Kuşların biçimini unuttum, inan. Kalem kutusunu önüme koyuyor oğlum Bir deniz çizmemi istiyor benden Kurşun kalemi alıyorum Siyah bir daire çiziyorum Oğlum diyor ki bana: “Ama bu siyah bir daire, baba Deniz çizmeyi bilmiyor musun yoksa? ” ''Oğlum, Eskiden deniz çizmekte ustaydım Ama bugün… Oltayı aldılar benden Av yaklaşmıştı oysa… Mavi renkle konuşmamı da yasakladılar Özgürlük balığını yakalamamı da.'' Resim defterini önüme koyuyor oğlum Buğday başağı çizmemi istiyor benden Kalemi alıyorum Bir üçgen çiziyorum ona Resim sanatındaki bilgisizliğime şaşırıyor oğlum Şaşkın şaşkın diyor ki: Üçgenle başak arasındaki farkı bilmiyor musun baba? ''oğlum, Eskiden başağın biçimini bilirdim ben, Somunun biçimini Gülün biçimini.. Ama bu metalik çağda, Ormanın ağaçları, Silahlı adamlara katıldı ya Güller, lekeli giysilere büründü ya Silahlı başaklar çağında, Kuşlar silahlı, Kültür silahlı, Din silahlı... Bir somun alsam, İçinde tabanca buluyorum. Bir gül koparsam bahçeden, Silahını dayıyor burnuma... Bir kitap alsam kitapçıdan, Parmaklarımın arasında patlıyor…'' Yatağımın kenarında oturuyor oğlum Bir şiir okumamı istiyor benden Gözümden bir damla yaş düşüyor yastığa Korkuyla izliyor oğlum ve “Ama baba diyor, bu gözyaşı, şiir değil! ” Ona diyorum ki: ''Büyüdüğün zaman oğlum, şiir kitaplarını okuyunca Sözcükle gözyaşının kardeş olduğunu göreceksin Ve şiirin yalnızca, Parmaklar arasından çıkan Bir damla gözyaşı olduğunu…'' Oğlum kalemlerini, boya kutusunu önüme koyuyor Bir yurt çizmemi istiyor benden Fırça titriyor elimde Ağlayarak düşüyorum…