รู้ รับ ปรับ - คอร์สอานาปานสติ ธรรมดีรุ่งโรจน์สัญจร ครั้งที่ 21 (23-26 มี.ค. 66 3/14)

ธรรมดีรุ่งโรจน์สัญจร ครั้งที่ 21 คอร์สอานาปานสติ ณ วัดบุปผาราม กทม. โดย พระกิตติวิมลเมธี (พระอาจารย์สุชีพ สุธมฺโม) ผู้ช่วยเจ้าอาวาส วัดบุปผารามวรวิหารกงล้อของรู้ คือ ตรง จริง จบในสติปัฏฐาน นอกจากตรง จริง จบ แล้วจะพัฒนารู้ ต้อง รู้ รับ ปรับรู้ เอาจิตผู้รู้ รู้กายใจ รู้ให้ตรงกิจ เช่น รู้ลมกระทบออก รู้ลมกระทบเข้า รู้ลมทั้งปวง รู้ลมหยุด รู้ปิติ รู้สุข รู้เจตนา ผัสสะ มนสิการ รู้จิต ตัวรู้ตรงต่อสภาวะเหล่านี้ที่ปรากฏ ซึ่งสภาวะปรากฏจริงรับ ต้องยอมรับ บางทีเราตรงแล้ว จริงแล้ว แต่เราไม่รับความจริง ไม่ยอมรับสภาวะที่ปรากฏ เช่น รู้เบาไม่ได้ตามทีต้อง ลมกระทบไม่ชัด ไม่ตรงตามความต้องการ แสดงว่าเราไม่ยอมรับความเป็นจริง อสฺสาสปฏิกงฺขณา นิกนฺติ ตณฺหาจริยา จิตมุ่งเข้าไปสู่ลมหายใจกระทบออก อันเป็นความปรารถนา นี่คือการแล่นไปด้วยตัณหาปรับ ด้วยการใช้ปัญญา ถ้าเราปรับโดยไม่รู้ โดยไม่รับความจริง แล้วเราเข้าไปปรับ ยิ่งปรับก็ยิ่งยุ่ง เมื่อรับความเป็นจริงได้ จึงลองไปปรับที่เหตุ เช่น การนั่ง นั่งตรงจริงไหม ปรับอารมณ์ แรงปรารถนาในใจ อิติ อัชฌัตตัง วา กาเย กายานุปัสสี วิหะระติ ในกายานุปัสสนา ผู้ปฏิบัติตามพิจารณาดูกายในกาย อันเป็นภายใน การตามรู้ลมกระทบของตนเองพะหิทธา วา กาเย กายานุปัสสี วิหะระติ ก็รู้กายในกายอันเป็นภายนอก รู้ ตรง จริง และจบถ้าเรารู้กายในกายของตนเป็นอย่างไร กายในกายภายนอกที่ไม่ใช่กายนี้ ก็เป็นอย่างนั้นสะมุทะยะธัมมานุปัสสี วา กายัสสมิง วิหะระติวะยะธัมมานุปัสสี วา กายัสสมิง วิหะระติสะมุทะยะวะยะธัมมานุปัสสี วา กายัสสมิง วิหะระติ ผู้ปฏิบัติดูธรรมชาติที่เกิดดับในกายอยู่ ให้รู้ว่ามันเกิดขึ้นเป็นธรรมดา ไม่ไปปรุงแต่ง ให้ค่า ให้ความสำคัญ นี้คือการจบ จบที่มันเกิดและดับความแน่วแน่ต่อกิจในการรู้ลมก็จะแน่วแน่มากขึ้น ไม่พะว้าพะวงกับสิ่งที่ปรากฏ อัตถิ กาโยติ วา ปะนัสสะ สะติปัจจุปัฏฐิตา โหติ สติรู้ จิตรู้ รู้ว่ากายมีอยู่ แค่รู้ว่ากายมีอยู่ กายนี้คือลม กายทั้งกาย สติก็ปรากฏ ในขณะที่ตัวรู้รู้กาย ในขณะนั้นสติปรากฏ รู้ตรงต่อไปเรื่อยๆ สติก็ตั้งมั่นยาวะเทวะ ญาณะมัตตายะ ปะติสสะติมัตตายะ ตัวรู้จะทำหน้าแค่รู้ สติทำหน้าที่แค่ระลึก เพราะไม่มีแก่นสาร สาระใดๆนั้น ไม่มีเราอยู่ในเรื่องราวนั้น มันเป็นธรรมชาติ ธรรมดาของมันอะนิสสิโต จะ วิหะระติ นะ จะ กิญจิ โลเก อุปาทิยะติ จิตรู้ในขณะนั้นจะไม่มีการยึดมั่นถือมั่นสิ่งใดๆในโลกถ้ารู้อาศัยนิมิตทรงตัวอยู่ การเข้าไปปรับสิ่งต่างๆในกายทำได้ บางทีถ้าไม่ปรับเลย เราอาจจะลงร่องเอาเราเข้าไปแทรก ปรับด้วยตัวรู้ อย่าปรับด้วยตัวเราปรับคือโยนิโสมนสิการ ปรับด้วยท่าทีที่ถูกต้องปรับอินทรีย์ศรัทธา(ความเชื่อ) วิริยะ(ความเพียร) สติ(ความระลึก) สมาธิ(ความตั้งมั่น) ปัญญา(ความรู้) เมื่อปรับความเพียรขึ้นมา ทำกิจให้ตรง สติสมาธิ จะปรับไปตามกิจ เราไม่ต้องไปปรับตา หู จมูก ลิ้น กาย เวลาเรานั่ง กล้ามเนื้อตาจะเกลือกเข้าไปหาลมกระทบ ฟังแล้วปล่อย ไม่เก็บ ปรุง ไม่เช่นนั้นจะทำร้ายสมาธิอารมณ์ ปรับให้จิตตื่น ไม่หมกอยู่กับอารมณ์อันใดอันหนึ่ง ซึ่งถ้ามีความเพียรแล้ว ก็แก้ได้ไม่ยากเติมฉันทะเพื่อปรับอินทรีย์ภายใน นั่งตัวตรงสบายๆ สูดลมหายใจเบาๆ ผ่อนคลายกล้ามเนื้อ ทรงสภาวะรู้ แล้วก็เดินความเพียรต่อ#อานาปานสติ #สติปัฏฐาน #ปฏิบัติธรรม #สมาธิ #สมาธิภาวนา #นั่งสมาธิ #วิปัสสนา #วิปัสสนากรรมฐาน #ปัญญา #ธรรมะในชีวิตประจำวัน #ธรรมะ #พระธรรมเทศนา #พุทธศาสนา #คำสอน