รู้ต้องเป็นอิสระ จากความเป็นเรา - คอร์สอานาปานสติ วัดป่าไม้แดง จ.เชียงใหม่ (10-14 ธ.ค. 65 3/22)

คอร์สอานาปานสติ วัดป่าไม้แดง จ.เชียงใหม่ วันที่ 10-14 ธ.ค. 65 นำปฏิบัติโดย พระกิตติวิมลเมธี (สุชีพ สุธมฺโม) วัดบุปผาราม กทม.ณ สำนักปฏิบัติธรรมสวนป่าพุทธชยันตี อ.ไชยปราการ จ.เชียงใหม่นักปฏิบัติสำคัญการปฏิบัติของตนเองผิด หลงเราเป็นรู้ จนไปติดกับนิมิต สัญญา กลของสมาธิการปฏิบัติตามแนวทางพระพุทธเจ้า ปฏิบัติแล้วสติปัญญาต้องพัฒนา การปฏิบัติถ้าเดินด้วยอำนาจความเป็นเรา เราเข้าไปบงการจัดการทุกอย่างเพื่อให้เป็นความตั้งมั่น อุเบกขา สติ องค์ธรรมต่างๆ ไม่สามารถจัดการได้ เราจริงๆมันไม่มี เราคืออุปาทานขันธ์ เกิดความสำคัญยึดถือ เกิดความหลง ความเพลิน เข้าใจผิด สิ่งที่เราขาดที่สุดคือ สติ สมาธิ และปัญญาธรรมชาติที่เราต้องเผชิญกับความเป็นจริงที่ปรากฏคือ ทุกข์ ทุกข์ที่เกิดจากความแปรปรวนของกายใจ ที่เราเรียกว่า แก่ เจ็บ ตาย ทั้งหมดนั้นเกิดที่ขันธ์ เกิดที่กายใจ ถ้าเรามัวแต่หลงกับความเป็นเรา เราก็ไม่เจออะไรนอกจากทุกข์ สิ่งที่สนุกสนาน เพลิดเพลิน มีความสุขอยู่ ก็คือการหลอกตัวเอง เพราะในที่สุดแล้ว ร่างกายนี้มันจะเติมอะไรเข้าไปก็ช่าง แต่สุดท้ายมันแปรปรวน เปลี่ยนแปลง แล้วก็แตกดับไป พระพุทธเจ้าตรัสรู้ ออกจากความเป็นเรา ออกจากการยึดถือในความเป็นขันธ์ความเป็นเรา คือรูปูปาทานักขันโธ การยึดมั่นถือมั่นในขันธ์คือรูปเวทะนูปาทานักขันโธ การยึดมั่นถือมั่นในขันธ์คือเวทนาสัญญูปาทานักขันโธ การยึดมั่นถือมั่นในขันธ์คือสัญญาสังขารูปาทานักขันโธ การยึดมั่นถือมั่นในขันธ์คือสังขารวิญญาณูปาทานักขันโธ การยึดมั่นถือมั่นในขันธ์คือวิญญาณการยึดมั่นถือมั่นในขันธ์ทั้ง 5 พอมีความเป็นเรา มันทำงานตลอดเวลา ตาเห็นรูป เกิดความรู้ในรูปในสีนั้น เกิดความคิดเป็นสังขาร เกิดความรู้สึกเป็นเวทนา เห็นอะไรก็ทำงานอยู่อย่างนี้ การทำงานของอุปาทานขันธ์ จะอบรมบ่มเพาะมาที่จิตของเรา เรียกว่า เป็นกิเลส ทำให้ความเป็นเราหนาขึ้น จนมันมืดสนิท ครั้นเรามาเห็นโทษภัยของมันแล้ว ประสงค์ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้า ก็ไปพอกพูนความเป็นเราเข้าไปอีก ถ้าจะเดินตรงตามที่พระพุทธเจ้าสอน เราว่ามันยาก เพราะความเป็นเรามันหนา ดังนั้นจึงมีช่องทางเดียว ตามที่พระพุทธเจ้าสอน เพื่อให้เป็นสติสัมปชัญญะรวมลงในตัวรู้ เมื่อตัวรู้ที่ถูกต้องเกิดขึ้นแล้ว ประคองตัวรู้อยู่กับสิ่งที่ถูกรู้อย่างสม่ำเสมอก็จะตกตะกอนเป็นอุเบกขาและความตั้งมั่น ถ้าหากเดินด้วยความเป็นเรา ไม่สามารถจะตกขึ้นมาเป็นอุเบกขาและความตั้งมั่นได้ในอานาปานสติ พระสารีบุตร ท่านแยกไว้ชัด นิมิตฺตํ อสฺสาสปสฺสาสา อนารมฺมณเมกจิตฺตสฺส อชานโต จ ตโย ธมฺเม ภาวนา นุปลพฺภติผู้ที่จะปฏิบัติอานาปานสติ ถ้าไม่รู้เรื่อง ๓ เรื่องนี้ว่าไม่ใช่เป็นอารมณ์อันเดียว ภาวนาไม่ได้ (นิมิต ลมหายใจออก ลมหายใจเข้า ไม่เป็นอารมณ์ของจิตดวงเดียว แต่ละอย่างเป็นธรรมชาติของมัน ไม่มีเราอยู่ในนั้น) ถ้ามีเราลงไปอยู่เมื่อไร ทุกอย่างจะเป็นอันเดียวกันหมดรู้จักอุปกิเลสในอานาปานสติ ให้เข้าใจชัดเจนว่า รู้ที่เป็นอิสระเป็นอย่างไร ไม่ได้รับการถูกแทรกแซงจากเราให้รู้ลมกระทบ เป็นปัจจุบัน ที่ตัวรู้เข้าไปรู้แล้วจะทำให้เกิดความตั้งมั่นที่บริสุทธิ์ และมีอุเบกขาเป็นฐาน มีสติบริสุทธิ์พระพุทธเจ้าไม่เคยสอนให้เลือกวิธีปฏิบัติที่ถูกจริต แต่สอนว่าควรแก่จริต/เหมาะแก่จริต เช่น คนเป็นราคะจริต ให้ไปเจริญอสุภะ เหมาะแก่จริตคือ เจริญแล้วลดราคะได้ คนโทสะจริตให้ไปเจริญเมตตา รู้ต้องเป็นอิสระจากความเป็นเราปะริมุขัง สะติง อุปัฏฐะเปตวา ดำรงสติอยู่เฉพาะหน้า นั่งนิ่งๆ ยืนนิ่งๆ ยกตัวรู้เข้าไป ยกสติระลึกเข้าไปที่ใบหน้า เอาตัวรู้คลออยู่ตรงนั้น รู้ได้เท่าไหร่เท่านั้น รู้ต่อเนื่องคลอไปเรื่อยๆ จนตัวรู้สามารถรู้ของเขาเอง คือยกจิตผู้รู้ให้มีกำลังพอที่จะทรงตัวอยู่เฉพาะหน้าได้เมื่อรู้ปรากฏ น้อมรู้เข้าสู่นิมิตรู้ลมหายใจที่กระทบด้วยจิตผู้รู้กิจแรก ดำรงสติอยู่เฉพาะหน้านี้ เมื่อได้จิตผู้รู้แล้ว สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ ใช้เดินจงกรมได้ สามารถรู้แตะการกระเพื่อมของกายใจได้ทั้งหมด ไม่เป็นเราลงไป เมื่อจิตผู้รู้เป็นอิสระ มีกำลัง สามารถรู้ความเป็นจริงของกายของใจได้ ทุกอย่างสามารถยกเข้าสู่การปฏิบัติได้ แค่เอารู้ไปแตะ เมื่อใดที่รู้เป็นอิสระ เราไม่สามารถเข้าไปแทรกแซงรู้ได้ มีสภาวะรู้มารองรับ กิริยารู้ที่เข้าไปแตะ เกิดขึ้นโดยธรรมชาติ ตามความเป็นจริงระลึกคือสติ สัมปชัญญะคือความรู้ตัว#อานาปานสติ #สติปัฏฐาน #ปฏิบัติธรรม #สมาธิ #สมาธิภาวนา #นั่งสมาธิ #วิปัสสนา #วิปัสสนากรรมฐาน #ปัญญา #ธรรมะในชีวิตประจำวัน #ธรรมะ #พระธรรมเทศนา #พุทธศาสนา #คำสอน