Sadece Deli, Sadece Şair!- Friedrich Nietzsche

Sadece deli! sadece şair! Kararan havayla, çiyin avuntusu olmaktayken Yeryüzüne doğru, görülmezce, işitilmeden Anımsarsın sen, sıcak gönül, anımsarsın, Bir zamanlar nasıl susadığını, Kutsal gözyaşı ile çiy yağmurlarını özleyerek yanıp tutuşurken, bitkinlikle susadığını, Kem gözlü akşamüstü güneşinin bakışları Sararmış otlu patikalar üzerinde Kararmış ağaçların içinden geçip dolaşırken çevrende, Güneşin kör edici kor bakışları, acı vermekten haz duyan. Bir hayvan, kurnaz yırtıcı sürüngen, Yalan söylemesi gereken, Bilerek isteyerek yalan söylemek zorunda, Av arzusunda, Kendine maske, Kendine av Bu ha –hakikatin yavuklusu? .. Sadece deli! Sadece şair! Sadece parlak parlak laf eden, Deli maskelerinden dışarı renkli renkli konuşan, Yalancı söz köprülerine tırmanan, Yalandan gökkuşakları üstünde Kalp gökler arasında Dolanıp duran, sürünüp duran- Sadece deli! sadece şair! .. Durgun değil, dik donuk soğuk değil, Tasvirleşmemiş, Heykelleşmemiş, Tapınakların önüne dikili değil, Bir tanrıya kapı bekçisi değil: Hayır! bu çakılı erdem tasvirlerine düşman, Yabanlar ona daha rahat tapınaklardan, Kedi haylazlığıyla dolu Her pencereden zıplayıp Her rastlantının peşinden Koklaya koklaya her yabanıl ormana dalansın sen, Yabanıl ormanlarda, renkli tüylü yırtıcı hayvanlar arasında Günahkarca sağlıklı, güzel, elvan gezinirsin, Arzulu dudaklarınla, Kutluca alaycı, kutluca şeytani, kutluca kan emici Yırtıcı yırtıcı, sinsi sinsi, yalancı yalancı gezinirsin… Ya da kartal gibi, uzun, uzun dik dik uçuruma, Kendi uçurumuna bakan kartal gibi… Nasıl da yukarıya, aşağıya, içeriye, hep daha derin derinliklere halkalanıyor uçurum! Sonra, Ansızın, Düz uçuşla aniden dalarak kuzuların üzerine çullanmak, Birden aşağıya, yırtıcı açlıkla, Kuzu arzusunda, Bütün kuzu ruhlara kızgın, Öfkeli bütün erdemlice, Koyunca, kıvırcık kıvırcık Göz kırpıştıran, koyun sütü iyilikle alıklaşmışlara… Böylesine kartalcadır, parsçadır. Şairin özlemleri, Senin özlemlerin, binlerce maske altında, Sen ey deli! Sen ey şair! Sen ki bakarken insana, tanrı bakar gibidir koyuna İnsandaki tanrıyı paralamak İnsandaki koyunu paralar gibi Paralarken de gülmek- Bu, işte senin kutluluğun, Bir parsın, bir kartalın kutluluğu, Bir şairin, bir delinin kutluluğu! Kararan havayla, ayın orağı Mor kızıllıklar arasında yeşil yeşil, Hasetle, sinsi sinsi dolanırken, Güne düşman, Her dolanışta biçerken gülden döşekleri gizlice, Çökertene dek, Gecenin derinliğine uçuk uçuk gömene dek Ben de öyle düştüm bir kez..Hakikat çılgınlığımdan aşağıya, Gün özlemimden aşağıya, Günden yorgun, ışıktan bıkkın Aşağıya, akşama, gölgeye çöktüm Bir hakikatten Bağrı yanık, susamış Anımsıyor musun hala, anımsıyor musun, sıcak gönül nasıl susadığını? Sürülmüştüm tüm hakikatten! Sadece deli! sadece şair!