Şahmelek Uyuyacak- Haydar Ergülen/ Deli Aynası- Desiderius Erasmus/ Serenad- Zülfü Livaneli

Pürüzlüyüm gırtlağımda küllerle konuşmaktan, Kendi burcumda uyumaktan Haksız, Ve kahramanım Ben, cambazlıktan nasipsiz meddah Bir kalbin çıplaklığı şehirde konuşulmasın diye Durdum...Boynumu açtım ipiyle yürüyene Ve şehre varıp, hayatıma bir suç işledim Yaralarından sordum sorulmamış kadınları: Körler sevişebilir mi? Sesinin duyulmayan rengiyle sevişirmiş kör Sevişirmiş sözleri yağmalanmış da olsa insan Rica ederim, Söyleyiniz...İnsan kendinden nefret ederse, birini sevebilir mi? Kendi kalbi ile barışık olmazsa başkalarıyla iyi geçinebilir mi? İnsanın her yaptığından memnun olmasından, kendine hayran olmasından daha delice bir şey var mı? İtiraf edin! Hayatın bu çekiciliği bir kere mahvolduktan sonra, hatibin nutkunda ateş, müzisyenin sesinde hoşluk, zevzeğin tavır ve hareketlerinde komiklik kalmaz. Söyleyin... Ölmezlerin insanlara verebildikleri en kıymetli armağana; güzelliğe sahip olan, kendi kendinin hoşuna gitmezse neye yarar? Hüznün yara zehriyle bozulunca, gençliğe faydaları ne olabilir? Burada kazanmanın tek yolu, her gün daha iyi olmaktır. Aynaya bakmadan kılıç gibi kuşandım Suret oldum düzmece bir levent maskesine Suyu geçtim, yolcu oldu İnandım bir yıldızın benimle yola koyulduğuna İstersen, gökyüzünde korur seni uzaktan İstersen, uykusuna omuz bulmuş bir yolcu esenliğinde Kara harf! Yanlış harf! Sen söyle beni... Şişe içinde ırmağa atılmış mektup gibi Hem ırmağın içinde, hem ona bir katkısı yok Hem diyeceği bir şeyler var, şişenin içinde kapanmış, Hem ırmağın bunlardan haberi yok ve olmayacak... Bir zamanlar hayat anlamına gelen bu sayfalar, şimdi kuru birer yaprak gibi hışırdıyordu yalnızca Cambazdı, şahbazdı Hem kaçıp, hem süren avcı izinde yoruldu, şahmelek oldu! Vakit iken sorulsun ona ki, vakit nedir? Küllerin süslediği yüzünü dökmek istiyor Vakit mi vardır ona? Bir şehir mi vardır gam yükünü dökecek? Yıldızını görmeden uyuyan yolculara? Hepimiz iştahlarımızın tutsağıyız Çaresiz tutsaklarız... Adil olanın peşinden gidilmesi doğrudur ,en güçlünün peşinden gidilmesi ise kaçınılmazdır. Gücü olmayan adalet acizdir; adaleti olmayan güç ise, zalim. Gücü olmayan adalete mutlaka bir karşı çıkan olur, çünkü kötü insanlar her zaman vardır. Adaleti olmayan güç ise töhmet altında kalır. Demek ki, adalet ile gücü bir araya getirmek gerek...Bunu yapabilmek için de, adil olanın güçlü, güçlü olanın adil olması gerekir. Bunu, bahçesinde kötülük besleyen herkes bilir... Bastırılmış bir çığlık, kısık bir ışık, sessiz bir soluk, Sonsuzluğa yönelen bir gece çığlığı, Derin ve düzensiz bir soluk... Dağılın! Kukla oynatmıyoruz burada, Acı çekiyoruz.