Salıncak- Edip Cansever

Büyük bir oda. Bahçeye açılan bir pencere Ortada bir masa Yanda bir kapı Daha birkaç şey: Örneğin bir yunus balığı, camdan bir heykel Sabah. Duvarda gün tanrıları Rezneler, sedef otları- küpe çiçekleri görünür pencereden Görünür ama görünmez Yani hiçbir şey yerinde değil pek. Bugün ne? Salı! O bile yerinde değil Bir bardak, bir sürahi yerinden edilmiş Bir çıkrık, bir zaman dışını kolaçan eder şöyle İyi... Biz buna bir durumun sınırsız gelişimi diyoruz Diyoruz; sanki o her şey kadar bir her şeyi getirir, yığar Bir su gürültüsü, bir pul koleksiyonu, bir duanın yaratılışı duyulur bu ara Duyulmaz ama duyulur Başlar çünkü onlar da; yani pul, su gürültüsü, dua Başlar bir insan gibi; süreyi, düzeni, ölümü taşımaya Sabah. Duvarda gün tanrıları... Birinin süresiz terlik giyeceği tutmuştur yukarı katta Aşağıda, iskemle gıcırtısı, Tütün kokusu, koku Yaz kelebeği tadında bir soluma... Yer değiştirme, kımıltı Tekrar soluma... Kadın, Sessizlik. Gün ışır iyiden iyiye, odanın orta yerinde bir kayalık Sarı bir kertenkele... onunla her şey bir iki sıçrar, durur Başkaldırır, düşer Bir taşın ikiye bölünmesi işitilir. Sonra? Bir su arayışı, bir bozgun... Biz buna benzer her şey diyoruz, her şey her şey, her şey Bir gül çukuru tersine döner, bir alev kıyısı doğurganlaşır Yani olanlar olmuştur bir kere Bir kartal donakalmıştır sıcaktan. Bir U sesi duyulur Yaratılmaya uygun bir ses, U Uzağa bakar kartal. O kadar bakar ki, bakmaz, Taş kesilmiştir taş, boynu ileri düşmüştür Tanrım bize bir salıncak! Çok çabuk geçmek için, şu olup bitenleri Bir daha, bir daha, bir daha Unutmak unutmak unutmak Tanrım! Taş kesilmemek için taş Bunu, evrenin sonsuzluğu diye yorumlar-varlığı olmayan bir söz Kadınsa kımıldamak ister, olmaz Yer değiştirmek ister, olmaz Solumak birdenbire.... yine olmaz Olacak bir şey boşuna aranır, boşuna boşuna boşuna Bir kaya daha çatlar Sonra ne? Sabah! İyi bir gün başlar ne de olsa Tepeden tırnağa beyazlar giyinmiştir kadın Ne var ki bir kadın gibi değil, bir aşk, bir umut gibi değil Bir aralık gibi durur dünyada Tanrım Ona bir salıncak! Günaydın! İyi bir gün başlar ne de olsa İyi bir gün başlar. Dünyadayız artık. Bunu, evrenin sonsuzluğu diye yanıtlar varlığı olmayan bir söz Yok canım! kimsenin bir şey dediği yok, söylenmiş bazı sözler yaşıyor, o kadar İşte, Yaşamış bir kadın yaşıyor orada Yitmek, hani durmadan yitmek... ulaşmak bir aşkınlığa Var ya, Orada Tek imge kayalardır, işte orada Yaşar hiç konuşmadıklarınız, Dışa vurmadıklarınız, şimdi orada Her şey hep kayalardır; otlar da böcekler de, sular da Günler de, zamanlar da -Görünen bir zamandır, çünkü orada- Bir ayak boyu yerde, bir kadın Bırakılmış gibi yıllarca Tanrım ona bir salıncak! Taş kesilmesin diye taş, Donakalmasın diye boşlukta.