Sallantı, Sayın Bayan, Öyle- Ali Lidar/ Üveylik, Karanfil Ölüleri- Yılmaz Erdoğan

Düştüm, düşüyorum bak Bir acayip sendelemece Tut elimden, kaldır Ben gelemiyorum oraya Beni yanına aldır Omuzları kepekli ihtiyarlar oturuyor parkta Ellerinde çekirdek Hiçbir şeye şaşırmıyorlar, hayret Tam önlerinde sendeliyorum Düştüm düşeceğim, bak Sen şimdi kuş olup gelsen bir trenle Hep beraber şaşırsak Ve ben bir daha hiç sendelemesem Siz bayan, bilir misiniz ne çok şey demeksiniz? İkindi rakısı gibi buğulu bir hüznü dağıtmaya bile yeter tek bir gülümsemeniz Korku bazen çöreklenir, Ne yapacağını bilmez ya insan Derken akla gelirsiniz, ne hüzün kalır ne isyan. Sabah güneşi gibi, bir gülüşü öyle sıcak, öyle güzel, Öyle işte, anlatmak zor. Çekmeyiniz gölgenizi...Gölgeniz bile, bazen insana pervasızca hayaller kurdurur Ne çok şeysiniz bilseniz...Ben bunu anlatamam Birkaç şarkı, bir kaç şiir, bir kaç acemi teşebbüs Oysa bilirim....Yetmez Siz hepsinden güzelsiniz. Hey! Ben -seni seviyorum- siz diyerek söylenmez bu Özür dilerim ama bunu bir yerde söylemeliyim.. Benden başka kimse bilmez, en çok kar yağarken güzeldin... Nerden baksan üzünçgiller Akşamdan kalma uyuşuk bir keyif Seni düşünüyorum kimseye belli etmeden Nerden baksan hasret kurusu Nerden baksan üveylik Altın özü arıyorum işe yaramaz kelimeler arasında Seçip şiir yapıcam, posasından düz bir yazı Nerden baksan yürek simyası Bir uyku uyusam deliksiz Gözaltı torbalarımdan kuşlar öpse Öyle çaresiz, Öyle yorgun, Öyle uykusuzum ki, Sen, Eteklerinden kuşların su içtiği gölgende bana da bir uzanımlık yer versen Kurumuş bir ağaç gibi Kuşsuz, böceksiz bir ağaç Rüzgarla sallanıyorum Gelmezsen Çat diye bir ses çıkacak Ve boylu boyunca serili bir gri yıkıntı kalacak benden sonsuzluğa Yalan değil Gölge değil İz hiç değil Sanal bir serinliğe sığınan çağıl çağıl bir nehir bile değil Çağlayan diliyle ırmamak Yaprağına kırmızı Kıvrımına şarkılar Dallarına suskun bir hayat öpücüğü Ve...Haki yeşil bir yaz, içre yazılan sıkkın şiirlerde