สำเนียงวังเวงแว่วแจ้วจับใจ
from Sangkeat Hosted by Sangkeat
ชื่อเพลง สำเนียงวังเวงแว่วแจ้วจับใจ ประพันธ์โดย สังคีต กำจัด เป็นท่อนโหมโรง หากเปรียบการเป่าปี่ก็จะมีการเกริ่นนำขึ้นต้นเพลง เป็นการหยิบประเด็นของปี่ประโลมจิตใจ ซึ่งเปรียบเปรยกับธรรมชาติของมนุษย์ที่แสวงหาความสุขสบาย อารมณ์ภายในท่อนนี้ ได้สร้างทำนองให้เกิดอารมณ์เพลงที่เคลิบเคลิ้ม เลือกเสียงที่ให้ความรู้สึก ล่องลอย ไม่ชัดเจน เหมือนอยู่ในฝัน กลุ่มโน้ตหลักที่นำมาใช้มาจากลักษณะการบรรเลงในเครื่องดนตรีปี่ ที่เป็นโน้ตเทคนิคของการใช้โน้ตคู่ 4 เป็นกลุ่มโน้ตหลักที่ใช้กับหลายๆบทเพลงปี่ ผู้วิจัยนำมาใช้เป็นวัตถุดิบกระจายไปยังส่วนต่างๆที่อยู่ในบทเพลง ที่มาผลงาน จากบทประพันธ์ในวรรณกรรมพระอภัยของสุนทรผู้ ในตอนที่ 1 พระอภัยมณีกับศรีสุวรรณเรียนวิชา เป็นตอนที่พระอภัยได้พบกับสามพราหมณ์ และสงสัยในตัวพระอภัยถึงการเรียนปี่ ว่าเรียนไปทำไม พระอภัยจึงตอบแก่สามพราหมณ์ไปว่า “อันดนตรีมีคุณทุกอย่างไป ย่อมใช้ได้ดังจินดาค่าบุรินทร์ ถึงมนุษย์ครุฑาเทวราช จตุบาทกลางป่าพนาสิณฑ์ แม้นปี่เราเป่าไปให้ได้ยิน ก็สุดสิ้นโทโสที่โกรธา ให้ใจอ่อนนอนหลับลืมสติ อันลัทธิดนตรีดีหนักหนา ซึ่งสงสัยไม่สิ้นในวิญญาณ์ จงนิทราเถิดจะเป่าให้เจ้าฟัง” แล้วพระอภัยได้ทรงหยิบปี่ขึ้นมาเป่า ให้แก่พราหมณ์ทั้งสามฟัง เพื่อแสดงให้เห็นว่าปี่นี้ดีอย่างไร ผู้ประพันธ์ได้แรงบันดาลใจจากเหตุการณ์ดังกล่าวจึงนำมาสร้างสรรค์ผลงานเพื่อที่จะแสดงให้เห็นว่า ปี่ดีอย่างไร โดยได้มีการวิเคราะห์ถึงสรรพคุณของปี่ในบทประพันธ์ของสุนทรภู่ในเรื่องพระอภัยมณี ผนวกกับการที่ผู้วิจัยต้องการแฝงข้อคิดและแสดงความสัมพันธ์ระหว่างตัวตนของปี่กับตัวตนธรรมชาติของมนุษย์ลงไปด้วย
Embed this episode
No transcript yet.