Samimiyet- Mario Benedetti

Birlikte düş görüyoruz Birlikte uyanıyoruz düşten Ve zaman sökülüyor Ya da örülüyor biz bunu yaparken Ne senin düşünü önemsiyor zaman Ne de benimkini Biz uyuşuğuz ona göre Ya da fazla temkinli Sanıyoruz ki, Bu martı düşmeyecek hiç İnanıyoruz ki, sonsuzdur bu yemin Bu savaş ya bizimdir Ya da hiç kimsenin Birlikte yaşıyoruz Birlikte yeniliyoruz Ama bu yıkım bir şaka yalnızca Bir ayrıntı, bir deli rüzgar Bir kalıntı Bir açılışı ve hemen kapanışı cennet kapısının Artık öyle bitimsiz ki bizim samimiyetimiz Ölüm bile onu kendi çaresizliğinde gizliyor İstiyorum ki, bana sustuğun o acıyı anlat Ben de kendi adıma sana hâlâ inandığım şeyleri anlatayım Yalnızsın, Yalnızım... Ama yalnızlık da bir kıvılcım olabilir bazen