Sana Diyeceklerim Çok Birikti Tanrım- Hayali Cihan Değer/ Karlı Bir Gece Vakti Dostu- İsmet Özel

Sana diyeceklerim çok birikti Tanrım... Kağıttan kumbara yaptım, Biliyorum, kağıtlar da ağaçtan Cadde kenarları, ağaçların öksürük krizleri, egzozlar cılız ağaçlar, eski Türk filmleri, ince hastalıklar… Çok ağaç yok buralarda, ağaçların dallarında çaputlar Dua ederken soyduğum elma kabukları tek parça Dualar da birikir kağıt kumbaralarda Güzel elma soyarım, bir de kağıt kumbara yaparım Benim adım, insanların hizasına yazılmıştır Keşke yağmuru çağıracak kadar güzel olsaydım Ölüm ve acılar çatsaydı beni Düşüncem yapma çiçekler kadar gösterişli ve parlak, Sözlerim ihanete varacak doğrulukta olsaydı... Anmaya gücüm yetseydi de konuşsaydım, deseydim, “bakın yaklaşıyor, “bakın, yaklaşıyor yaklaşmakta olan bakın yaklaşıyor…” Çoçukların üşüdükleri anlaşılıyor bütün yaşadıklarımdan Gövdem, kuduz yarasalarla birazcık yatışıyor. Benim gövdem, yıllar boyu sevmekle tarazlandı Öyle bir çalımlarla, gecenin çitlerinden atlardım Bir güneş sayardım kendimi denizin karşısında Çünkü çam kokularına sürtünüp ağırlaşan ruhların, inanmazdım dosyalara sığacağına Gittikçe ışıldardım dükkanlar kararırken, Hüznün o beyaz etrafına batardım.... Benim adım bilinen bütün cevapların üstüne mühürlenmiş Bende kül, bende kanat, bende gizem Ve içinden, bir baş ağrısı gibi çınlamaktansa, gövdem açık bir hedef kılındı yaşama. Ve bu yüzden, Yakışıksız oluyor insanları hummalı baharlar olarak tanımlamak Ve bu yüzden, Göğsümde dakikalar ince parmaklar halinde geziniyor Konvoylar geçiyor meşelikler arasından Bir yaprak kapatıyorum hayatımın nemli taraflarına Ölümden anlayan ciddi bir yaprak unutulacak diyorum, iyice unutulsun Neden büyük ırmaklardan bile heyecanlıydı karlı bir gece vakti bir dostu uyandırmak? Dikkatimi dağıttığında kuşlar, ben ona uyarım Yürümek isterim, yol bitmesin Çünkü merhametli, kokumu biliyor Yıldız çekiyor bana gelip geçen buluttan Bu gidişle göğü okumakla geçecek kış... Ben ona bulutlar alacağım, O bana dualar gönderecek Yaşamak bu diyeceğiz Çünkü o beni dinlemeyi seviyor, hiç bıkmaz Hastalanmayayım ister, kar örttüğünde üşüyen yerlerimi Güleceğiz keder gibi sözcüklere Büyümek bu kadar ağrılı ve eskiyken, Taşacağız ayaklarımızı sarkıtarak kendimizden Sevineceğiz sınıfsız bir çağ düşlerken, İçimizde bir titreme var gibi... Eskiden ben uyurgezerdim, kitaplarımı uyutur, gözlerinden öperdim Eskiden gökyüzüne bakınca, bulutları masal kahramanlarına benzetirdim Hayat bilgisi kitaplarında bulut isimleri, coğrafya kitaplarında bitki örtüleri Bu yüzden belki hiçbirini öğrenemedim... Eskiden ben uyurgezerdim, korkulu rüyaların koluna girer, çiçekleri sulamaya giderdim.… Sana diyeceklerim çok birikti Tanrım…