Sana Geliyorum- Kadir Bilgin/ İmroz'da Alageyik Çığlığı- Arife Kalender

Benim sabah keyfim, yeni açmış bir gülü insanların gülücüklerine yerleştirmektir. Sana karlı bir günde geleyim, Saçımın beyazlığı, Ve paltomun ıslaklığıyla Üşüyen dudaklarımı ısıt, tenimi kurula Uzun bir şarkıda susalım farkında olmadan, sobanın çıtırtılarına dalalım, Sana küçük törenlerimizde şarkı söyleyeyim İçki içelim güneşle baş başa Saçlarına dokunan tarağın hışırtısını dinleyeyim Gözlerinin titreşimini yansıtsın aynalar bir gece şelalesi gibi Sana yağmurlu bir günde geleyim Parkta ıslanalım birlikte, Gürültüler toprağın kokusunda erisin, Ve ıslaklığınla sar beni, En koyu kızıllığında dudaklarının, kıralım demir parmaklı pencereleri Ağız dolusu sobe diyelim dudaklarımıza Sana güneşli bir günde geleyim, Işıklı yollara halılar serelim, Birlikte aşkınlığa yükselelim, Okyanus sularının ortasında, Mücevher gibi parlayan adada, Ben hep, iskeleye demir atmış beyaz bir yelkenlinin düşünü gördüm Tuzlu dudaklarını yakmak için, sana kendi yaptığım güneşleri getireyim Bu boşluk sizin mi bayan Lena? Dereköy’de taş evin avlusunda dalıp gitmiştiniz, Daldığınız kıyılarda bulduk sizi, Gözleriniz bu yüzden mi ovaların ötesinde? Tanıdık geldi, adını sordum bir ağaca Yanındaki söğüte, Yolda madama sordum Ağaç sallandı ışıltılarla, söylemediler Yol unutmuş yürüyeni, şimdi evler konuşuyor Evler, adını unutmuş ağaçlar gibi rüzgârda Madam Lena söyleyiniz Neydi götüren uzaklara? Anılar mı gidip gelen, Siz miydiniz çamaşırhanede her gece ıslık sesini bekleyen? Duvar ustasıyla iki yanardağ gibiydiniz Parçalana bölüne, ateşle su içindeydiniz Adını sordum ağaca, dal titredi, oynadı yaprak Kırık kiremitlerin üstünde öttü horoz Yalayıp geçti yüzümüzü rüzgâr Bu ıslığı kim çalıyor şarkıya benzeterek? Terkedilmiş evler mi? Fısıltı mı? Zaman insanla oynuyor, rüzgâr yaprakla Bu boşluğu kim bıraktı Madam Lena?