Schop naar de Top Podcast afl. 3 – Perspectief

In deze podcast vertel ik je alles over hoe je je eigen perspectief kunt gebruiken als je niet vooruitkomt in je leven of met je werk. En hoe je dit perspectief handig kunt inzetten bij verkoopgesprekken of onderhandelingen met klanten. Daarnaast vertel ik ook over de rose bril en hoe dit je helpt om positiever te denken! Luister hem hier op Spotify Lees de podcast transcriptie Perspectief  Hi geweldige mensen Hoe gaat het met jullie vandaag? Met mij gaat het fantastisch! Het is nog vroeg in de ochtend en ik zit er alweer helemaal klaar voor om deze podcast op te nemen. Ik  Trekken jullie het nog een beetje in deze coronatijden? Ik merk aan mijn omgeving dat iedereen behoorlijk klaar is met thuis zitten en vooral dat het gebrek aan perspectief wel een beetje een domper is. Voor mijzelf gaat het best lekker op dit moment, al hoop ik natuurlijk ook dat we snel weer kunnen omschakelen straks naar het normale leven, waarin we gewoon lekker uit kunnen gaan, elkaar kunnen knuffelen zonder bang te zijn om ziek te worden. Dat gebrek aan perspectief, waar veel mensen momenteel tegenaan lopen: wanneer kunnen we weer wél uit eten? Naar de bios of naar het theater dat dat echt zorgt voor minder zin in het leven, je dalende motivatie en ook dat je niet weet wanneer we weer de draad kunnen oppakken met zijn allen. Perspectief blijven houden is altijd belangrijk, daar ga ik vandaag meer over vertellen.  Wat is perspectief eigenlijk? Ik heb het opgezocht en Google (my best friend) zegt het volgende: Perspectief is een punt van waaruit iemand naar iets kijkt of waarneemt. ‘Iets vanuit een bepaald perspectief zien’ is een belangrijke uitdrukking. Dus het gaat vooral over de manier waarop we naar zaken kijken. We hebben allemaal onze eigen perspectieven en dat zorgt ook voor verschillende meningen over een bepaald onderwerp. Zo houd ik bijvoorbeeld enorm van de kleur wit – het geeft me rust, ik word er happy van – maar vinden andere mensen in mijn omgeving wit weer heel saai – die zien niet wat ik zie. Jij kijkt naar bepaalde zaken vanuit een bepaald perspectief en voor iemand anders die naar hetzelfde object of ding kijkt, kan zijn perspectief weer heel verschillend zijn. Zo kun je naar hetzelfde object kijken zoals een schilderij maar toch hele verschillende dingen zien. Soms om te begrijpen waarom iemand een bepaald standpunt inneemt is het belangrijk dat je ook vanuit diegene zijn perspectief kan kijken om te begrijpen waar diegene vandaan komt. Als je bijvoorbeeld met een klant of collega praat, en je merkt dat jullie op totaal verschillende golflengtes zitten – of het totaal oneens zijn – en wanneer dit tegen je werkt, heb je die kwaliteit nodig om je te verplaatsen in iemands anders beeld. Dus in plaats van dat je je focust op jullie meningsverschillen ga je onderzoeken: hoe kijkt diegene ernaar en waar komt dat vandaan? Kan ik me daarin inleven? Zou dat beeld van die ander ook waar kunnen zijn? Mensen met een sterk empatisch vermogen kunnen dit makkelijker dan anderen overigens! Die verplaatsen zich gemakkelijk in iemand anders. Ik heb dat dus heel erg – een groot empatisch vermogen – soms ook lastig – ik zou me wel eens wat meer willen afsluiten van hoe andere mensen zich voelen maar goed – ik ben gifted daarmee dus ik probeer het juist voor mij te laten werken. Ik heb heel snel door wat de vibes zijn van andere mensen bijvoorbeeld – en als ik een kamer inloop dan weet ik direct precies hoe de sfeer erbij hangt.  Maar het vermogen om je te kunnen verplaatsen in anderen is heel belangrijk. Dat levert vaak waardevolle ideeën op en ook nieuwe oplossingen om verschillen te overbruggen. Zo zorg je dat je weer op dezelfde golflengte kunt zitten. Dat worden ook wel tijdslijnen genoemd, soms zit jij al helemaal in de toekomst te denken maar is je gesprekspartner nog helemaal niet zo ver en denkt diegene: waar hééft ze het over. Dan moet je dus het beeld van je gesprekspartner onderzoeken om te kijken vanuit welk perspectief diegene kijkt en denkt om samen op dezelfde golflengte te komen. Sowieso is dat perspectief heel belangrijk omdat het ook bij jezelf en je eigen uitdagingen kan helpen. Vooral als je het idee hebt dat je vastloopt. Dan zit je eigenlijk vast in je eigen perspectief. Het is dan prettig om dit met iemand anders te bespreken, die kan vanuit zijn of haar perspectief je verder helpen maar nog geweldiger is als je dit in jezelf kunt vinden. Dan wordt je vermogen om zaken zelf op te lossen ineens zo groot! Zo van: hell yeah I fix my own problems! Ook al hoeft dit niet altijd he – hulp vragen laat ook sterkte zien. Maar toch is het fantastisch als je jezelf soms uit die negativiteit omhoog kunt trekken. Een van de makkelijkste voorbeelden om dit toe te kunnen passen ga ik je nu geven en je gaat het never nooit meer vergeten – dus alvast graag gedaan 😉 Ik merk in mijn omgeving dat veel mensen heel lang kunnen blijven doorpraten over hun problemen: dit lukt niet, of dit kan ik niet of dit loopt helemaal mis. Je wordt opgeslokt door alles wat niet werkt, mensen die niks doen, of zaken die je nog niet kunt of nog niet weet. En dat houdt je tegen om in oplossingen te denken. Je ziet sowieso geen oplossingen meer want je ziet alleen maar die valkuilen. Ver-schrik-ke-lijk. Je gaat helemaal die negatieve spiraal in en je kunt hem niet meer terugdraaien.  Je vervalt in negatieve gedachtes en je kan alleen nog maar je problemen eindeloos opsommen. Ook in je hoofd: het enige waar je aan blijft denken is: dit lukt niet, het werkt niet.  En het kost je veel energie en denkkracht maar het levert je niks op. Dit is het moment dat je je gedachtes een halt moet toeroepen. Je moet jezelf een halt toeroepen: HO! Ik denk alleen maar in problemen en ik kom er zo niet uit. Dus ik moet iets anders verzinnen qua aanpak. Dat is een stuk bewustwording, als je dit al kunt op het moment dat je vastloopt is dit 50% van de oplossing. Je merkt dit als je bijvoorbeeld wilt slapen en je houdt jezelf wakker met alle gedachtes die door je hoofd rennen. Ik ken dit heel goed, ik kon mezelf ook goed vastbijten in uitdagingen. Vooral omdat ik alles wil begrijpen en oplossen en ik stopte vaak niet voordat het is opgelost. Maar de manier om vooruit te komen is dus niet om jezelf nog verder erin vast te bijten. Je moet juist je perspectief even loslaten. Ik begrijp heel goed dat dit tegenstrijdig klinkt: met loslaten kom ik toch juist niet vooruit? Dit voelt voor heel veel mensen onnatuurlijk en tegenstrijdig. Hoe laat je je perspectief dan los? Een van de oplossingen hiervoor is je rose bril opzetten – say whaaaaat? Ken je die al? Dus in plaats van dat je het glas half leeg denkt – zie je hem nu halfvol. Dus: bijvoorbeeld: “Deze social media campagne gaat me veel geld kosten en ik weet niet of hij gaat werken” – ga je veranderen in – “ik ga de uitdaging aan met deze campagne en ik ben benieuwd wat hij gaat opleveren, in het slechtste geval leer ik ervan!” Woaaaaa – is dat even een verandering of niet? Dit werkt niet alleen voor jezelf zo, maar ook als je met anderen werkt. Als je die rose bril erin gooit “Jongens ik merk dat we nu in negativiteit vervallen, probeer eens even een rose bril op te zetten en op een positieve manier te kijken” Dit verandert echt alle vibes in de kamer of meeting room – waar je dan nu ook met andere praat. Ik heb van een communicatietraining een kubus gekregen en een van de vlakken weergeeft een foto van een rose Dior bril, om mezelf eraan te herinneren om af en toe even bewust vanuit positief perspectief zaken te benaderen. Dus in plaats van: “dit moet beter of dit loopt slecht” zet je die rose bril op en zeg je “weer een kans voor groei!” En ik moet ook altijd soort van lachen als ik dit bewust probeer toe te passen – geen idee waarom maar ik vind het gewoon heel grappig en mooi denk ik.  Dit is een manier die ik je kan meegeven die echt goed werkt, en die ik je aanraad om regelmatig toe te passen. Maar perspectief kun je ook op een andere manier voor je laten werken – en dat heeft echt met loslaten van je focus. Focus zie ik als bij een fototoestel – je focust op een onderdeel van je omgeving en daardoor vervaagt de rest. Dit kan voor je werken als je gefocust lekker bezig bent en heel effectief je kwaliteiten benut maar het kan ook tegen je werken. Als je teveel gefocust bent op je problemen, ben je te ver ingezoomd – je zit er te diep in. Je zoomt teveel in op de details en problemen. Denk aan een foto: als je teveel inzoomt zie je de rest van de foto niet meer. Je ziet maar één element en de rest vervaagt, en dit verandert je perspectief. Daardoor zie je de rest van de foto niet meer. Wat je juist moet doen is dit ingezoomde perspectief loslaten en uitzoomen – met andere woorden: je gaat back to the basics en je gaat de foto aka jouw plan weer in zijn volledigheid bekijken: waarom ben ik dit plan begonnen? Waarom had ik dit idee? Wat is het effect ervan als het is gelukt? En waarom wil juist ík me hiermee bezig houden? Welke waarde wil ik toevoegen? Dan word je sowieso overspoeld met nieuwe motivatie: ik doe dit omdat ik het leuk vind, ik doe dit omdat er zo’n grote veer in mij zit die opspringt als dit plan werkelijkheid wordt of als mijn project een succes wordt! Ik doe dit om te groeien, mezelf uit te dagen – wat je motivatie dan ook is. Misschien ga je met jouw idee veel mensen helpen, of maak je het werk van andere mensen makkelijker of ga je waarde toevoegen op een andere manier. Wat ik probeer te zeggen is: Dat is de state of mind waar je naar terug wilt. Die state of mind en die golf van motivatie en gaat jou weer vooruit helpen. Dan zie je niet die kleine nietszeggende problemen, maar kun je het grote plaatje weer zien: the big picture.  Als je dan het grote plaatje weer helder hebt, dan geef je jezelf ook ruimte om weer te kijken met een frisse blik naar je uitdagingen. Het glas is niet half leeg maar ineens halfvol. Die frisse positieve energie geeft jou ook de mogelijkheid om je creativiteit te gebruiken  en om je uitdagingen vanuit een ander perspectief te bekijken. Soms krijg je het dan ineens door: het probleem is eigenlijk niet zo belangrijk want ik kan erom heen werken. Of je krijgt ineens door hoe je het mogelijk kunt oplossen op een andere manier.  Het grappige is dat dit ook de reden is waarom mensen onder de douche altijd vaak ingevingen krijgen – haha herken je dat? Ik heb dat heel vaak – dat ik aan het douchen ben en ineens nieuwe ideeën opkomen zonder dat ik de intentie had –  dat is het perfecte moment dat je eigenlijk hebt losgelaten, uitgezoomd bent en door de ontspanning ruimte voor je gedachte hebt gecreëerd om nieuwe verbindingen te leggen in je hersenen.  Bizar he? Het klinkt zo tegenstrijdig maar ik weet zeker dat jij dit ook wel eens hebt ervaren. Nu kun je lastig de hele dag door douchen