Seçilmiş Şiirler 5 (2001 Yayın Projesi)

Bu şehir mezara benzer Ortasında bozkırın, insanlar gittikçe huysuzlaşır Kalkar tapınaktan güvercinler Boşalır nefesim Sular boşalır Bir bakarsın, akşamları kurtarmışlar ayrılıklardan Kurşun gibi donuk ışığında Ay'ın Gölgemiz ırmağa vursun Sussun tapınakta yatan el Tutup bir kelimeyi uçuramıyorsa, Yanmıyorsa uzaktan bir ateşi görünce, Başında parçalansın aşıklığı, Kör olsun aciz Yıldız düşer mezarına göklerden, Sen yağmur suyu gibi çekilirken toprağa... Bu dünyada kaybolmuş şairden ne beklersin? Şairler ki, şeytanla karanlıkta at sürer Bilmez mi bu Azrail insanlığı? Bilmez mi uyanık düş ne imiş? Uyku nedir? Zulmette esir olduğumuz korku nedir? Onu bizden ayıran duygu nedir? Neden bir ben duyuyorum bu yalnızlığı? İçeriyle dışarı arasındaki bıçağı? Eşyalar bir tek benim aklımda mı tozlanıyor? Mavi bazen cezadır deselerdi, Yeşil bazen ceza...Gökyüzünü indirirdim İnsan yalan söyler deselerdi, anlamazdım İnsan ölür deselerdi, anlamazdım. Hiç güvercin kalmayan bu şehirde, Evler duvara, evler birbirine düşman.... Hangisinin kapısından geçsem, beni değiştirir Hangisinin bacasından duman çıksa, üşürüm Bu şehir mezara benzer Ortasında bozkırın, Durdukça, bir korku düşer içime Güçsüzlük mü? Hangisinin büyümek için daha çok güce ihtiyacı vardır? Verimli bir otlaktaki besili bir çimin mi, yoksa taşların arasından boy verebilmek için kendini zorlamayan acınası bir sürgünün mü? İkincisi güçsüz görünür...Ama bum rağmen filizlenme gücünün ta kendisidir Buna rağmen çimdir. Çöker içime sakladığım bu sır Bırak...Affetmesin beni dalında kalan papatyalar