Seçilmiş Şiirler 6 (2001 Yayın Projesi)

Söndü bütün ışıklar Ya isyandır tuttuğum Ya nisyan İstemeyi bilmedim Boyum büyüdükçe, korktum gölgemden Nice kapılardan geçtim İçimden neler geçti, ne kötü düşünceler... Söz dağıldı Dünyanın direği çöktü Dünyayı bir oyun bildim Gafletin getirdiği kuyu kenarındayım Ne dermanım kaldı gidecek, Ne duracak kararım Bilmem...Neredeyim? Başka bir şey mi dünya, şu gördüğümün dışında ? Nerede saklayacağım henüz ölmemiş bayramlarımı? Nasıl özgürleştireyim feryat eden kanatlarımı? Nasıl mesken edineyim belleğimi? İşte belleğim, su üzerinde yüzen enkazdan bir körfez. Ben, taşların üzerinde, hiçbir şey bilmeden Seni sevmeden daha, Şiir yazmadan, Dünyayı görmeden İnsanın ölümden korkmasını anlamadan daha Üzümlerden, yıldızlardan, elmalardan, annemden babamdan Uzaklara, uzaklara, uzaklara bakıyorum. Ya bir su, Ya bir duman, Ya bir rüzgar olmalıydım Ben, ölüyorum: Görmüyor musunuz? Deli miyim ben? Yalnızlığa ne diye söz vereyim? Yıldızlar ışıl ışıl, Güneş sımsıcak, Ay güzel yüzlü... İyi de, İnsan diyorum İnsan gökten daha büyük, daha bir ümit Ama ben yorgunum, Yemin bile ederim... Beni ya şımartın ya da kapı dışarı edin, yarı içtenliğe dayanmam zor benim. Şimdi kalkıp gitsem buradan, Duramam, yine Ev değiştiren kuşlar, Yer değiştiren defineler gibiyim mütemadiyen Güçlü olmak zorunda değilim Zaten, ben çocukken de böyleydim Kolay üzülür, kolay gülerdim Büyüdüğüm zaman, birileri bana güçlü olmam gerektiği konusunda öğütler verdi Güçlü olursan, seni ağlatamazlar dedi Oysan insan, Ağlamadığı zaman da kendisini kötü hissederdi Yaşıyorum dersem, çıkmaz bana inanan Ölmeyi arzu etsem, ayıp olur ruhuma