Selam Olsun- Ahmet Hamdi Tanpınar/ Mızıkacı- Onur Karın/ Dünyayı Taşıyor Omuzların- Carlos Andrade

Selâm olsun bizden güzel dünyaya Bahçelerde hâlâ güller açar mı? Selâm olsun sonsuz güneşe, aya Işıklar, gölgeler suda oynar mı? Hepsi güzeldi kar, tipi, fırtına Günlerin geçişi ardı ardına. Hasretiz bir kanat şakırtısına Mavi gökte, kuşlar yine uçar mı? Uzak, çok uzağız şimdi ışıktan, Çocuk sesinden, gül ve sarmaşıktan, Dönmeyen gemiler olduk açıktan, Adımızı soran, arayan var mı?…. Boynuna o yeşil fuları sarma çocuk Gece trenlerine binme, kaybolursun, Sokaklarda mızıka çalma çocuk, vurulursun. Korkusu kalmış içimizde terkedilmiş çocukların, Yitik yüzlü fotoğraflar duruyor siyah-beyaz. Kırık bir vazo masanın ortasında, Yıkık dökük odada, Susuz ve çiçeksiz... Tasını tarağını toplayıp gidiyor gökyüzü tepemizden, Korkusunu bırakıyor içimize, Karanlığını. Yalnızlık gibi bir şey düşüveriyor yüreğimizden, Korkusu kalıyor içimizde, Susuzluğu... Ne vakit kalırsa insan korkusuyla bir başına, Ve yalnızlığı çığ gibi büyüyorsa, Sabahları erken kalkmalı daima Traş olmalı, Saçını sakalını taramalı Ve en güzel giysilerle çıkmalı sokağa Ki gün doğmuyorsa bir daha, Ve inancın kefesi bundan yanaysa, Ve artık ölümse korkunun soğuk adı, Düşüvermişse yüreğimize, Yapacak bir şey kalmamıştır, Mutluluk adına… Gözlerden yaş akmaz. Ve ancak kaba işlere, yarar eller. Ve kuruyup kalır yürek. Tek başınasındır, ışıklar söndürülmüş ve karanlıkta parlar kocaman gözlerin. Belli ki, acı çekmeyi bilmiyorsundur artık. Ve hiçbir şey istemiyorsundur dostlarından. dünyayı taşıyor omuzların ve bir çocuğun elinden daha hafif dünya. Savaşlar, kıtlıklar evlerde aile kavgaları hayatın sürüp gittiğini kanıtlıyor ve kimsenin özgür olamayacağını... Bu gösteriyi acımasız bulanlar (o yufka yürekliler) ölmeyi yeğ tutacaklardır. Bir gün gelir, ölüm de işe yaramaz. Bir gün gelir, bir komut olur yaşamak. Yalnızca yaşamak, hiç kaçış olmadan...