''Sen bilmezsin ama Oğuz Atay demişti: Sevmek yarıda kalan bir kitaba devam etmek gibi kolay bir iş değildi. Devam etmek gibi kolay bir iş değildi.''

Sen ellerinle çiçekler toplayıp verirken sevmişler seni, ne tatlı Senin en iyi halini sevmişler Ne büyük devrim Ben senden her kötülüğü beklerken de sevdim Seni, kuş sütünü eksik etmezken sevmişler Ne yazık Ben bir bayat ekmeği önüme koymazken de sevdim Seni kırmızı halılarla karşılarken sevmişler Ne acı Ben, Çok uzun, Ve çetrefilli yıllardan geçip düşe kalka geldiğim, karlı bir kış gecesinde kapını yüzüme kapatılırken de sevdim... Sen bilmezsin ama Oğuz Atay demişti: Sevmek yarıda kalan bir kitaba devam etmek gibi kolay bir iş değildi...Devam etmek gibi kolay bir iş değildi... Sen ki, Saçından tırnağına kadar Bir hürriyete bedelsin, Bu ılık saçlar, Bu gözler... Fakat her şeyden önce, Yaşadığın için güzelsin.. Kırk kere söyledim bir daha söylerim Savaşta ve barışta, Karada ve denizde, Düşkünlükte ve esenlikte Zamanımız apayrı bize göre Yan yana olduk mu el ele, Aç kalsak ağlamayız, biliyorum. Ben bir gün giderim ki neyim kalır? Eksik bıraktığım her şeyim kalır Kendimi bir yılların içlerine kapadım Kendimi koyverdim bir sulara Çok öldüm Çok dirildim Anlamadım İnsan sevdikçe iyileşiyor, Anladım Büyük Saat, Ölüme Dair Konuşmalar 5- Turgut Uyar/ Korkuyu Beklerken- Oğuz Atay