Seni gerçekten sevdiğini nereden anlıyorsun?

Başından sonuna kadar hayatında olacakları bilseydin, yaşayacaklarını değiştirir miydin? - Bilmem.. Belki hissettiklerimi daha sık dillendirirdim. Sevginin ne olduğunu bile bilmiyorum. Sorun değil, ben biliyorum. Sevgi, başkasının ihtiyaçlarını kendininkilerin önüne koymaktır. -Ama donmak üzeresin...Uyumak tatlı geliyor ama öldüğünün farkında değilsin. Hayal değildi olması gerekendi. Bazı insanlar erimeye değerdir. - Seni gerçekten sevdiğini nereden anlıyorsun? Çünkü o, benimle ilgili en kötü şeyleri biliyor ve sevmeye devam ediyor. Sen yalnızlığı yakından gördün mü hiç ? Bu kadar güçlü duygular, bir daha hiçbir zaman gelmeyecek. Sevginin her şeye yetmediği noktada, karşına saygı çıkacak. Onu test etmeyi öğrenemediğin sürece, bir şeyleri idare eden, çatlaklara göz yuman ve o çatlaklar yüzünden en çok kan kaybeden taraf olmaya mahkum olacaksın. -Bana öyle geliyor ki, dünyada güzel olan her şey daha insana ulaşamadan insanın kendi ördüğü ağlara takılıp kalıyor. Kemiklerin camdan değil. Ama hayat seni de kırabilir. Fakat doğru zaman gelince, tereddüt etmeden çitin üzerinden atlamalısın. Dünyadaki her şeyi bilebilirsin. Ama bunu öğrenmenin tek yolu denemektir. -Peki ya aşk nedir sence? Aşk doğal afete benzer. İstemekle gerçekleşmez. Kendiliğinden gelir. Hayatta varlıklarıyla değil, yokluklarıyla bizi etkileyen bir şey. Dünya bir takas yeri..Herkes, her gün milyonlarca şeyi takas eder. Bir kısmı para ile ürünü takas eder. Bazıları hizmetini satar, bazıları iyilik yapar ve karşılığını yine iyilik ile ödetir. Aşk da böyledir. Kalbini birine verirsin. Ömrünle çerçevelersin. Ve onun bir fotoğrafı olur. Sen? Sen mutlu olmak için ne yatırım yaptın?