Seni Öylesine Düşledim Ki- Robert Desnos/ Aşkın Hayali, Hayalin Aşkı

Seni öylesine düşledim ki, Bu canlı bedene sahip olmanın ve benim taptığım sesin çıktığı bu ağzı öpmenin, daha zamanı değil midir? Seni öylesine düşledim ki, senin gölgeni kucaklaya kucaklaya, göğsümün üstünde kavuşmaya alışmış olan kollarım, belki de senin belini saramayacak. Ey duygusal dengeler! Seni öylesine düşledim ki, zaman, yok artık hiç kuşkusuz... yaşamın ve aşkın bütün görünümlerine sunulmuş beden, Ayakta uyuyorum, Seni öylesine düşledim, görüntünle öylesine yürüdüm, konuştum,yattım ki görüntün bile silindi gözlerimin önünden... ve yine de yaşamının, güneş saati üstünde ağır ağır gezinen ve gezinecek olan gölgeden yüz kat daha gölge ve hayaletler arasında hayalet olmaktan başka bir şey kalmıyor bana yine de... Bir kere düşmüşsen gecenin kanallarına, Kapılmışsan o delici gözlerin derinliğine, Zamanın gerisinde kalmaya razı olmuşsun demektir Gözlerini ayıramamak bir türlü, salak gibi... Aşık olmak tatlı kıvrımlara Buna rağmen, soğuk bir kasım rüzgarının nefesiyle Üflemek tepkisizce o sıcak tene Kuşlar eşliğinde yapılan tüm resitallerden, Ya da her gün, başka bir güne uyananan manyaklardan Uzaklaşmak gerek elbette, uyandırmak isteyen huysuzlardan... Temkinli bir hayatım vardı, plaklarım uykusuz gecem, gereksiz hayallerim çocukluğum, büyüklüğüm, yanlışlığım, yalnızlığım Hem kim seni sevip,hayatta kalabilmiş ki? Gideceği yere varınca, intiharı seçen kuşlar gibiyim Nefes mi? almıyorum ki seni tanıdığımdan beri Dağılmışım tamamen bu şiirdeki anlatılan her şey gibi Ne olursa olsun, asla yalnız olmayacağız bir daha Birlikte eriyeceğiz güneş çıkınca tepeye Birlikte öleceğiz, insanlar arkamızdan binbir şey söylerken Ve birlikte söyleyeceğiz o şarkının sözlerini inadına... Biraz mucize gerek çizgiyi geçmek için, Sezar için bile Mükemmel bir atlıkarıncada uçuyormuşuz gibi sanki Ben, döndüren hayat diyorum, sen arttırıyorsun sürati Saklanıyorsun durmadan, sadece öpmek istediğimde, Karşıma çıkıp, yasak diyorsun her tanrının yapacağı gibi Beraber dönüyorduk atlıkarınca ve hortumun içinde, Beraber eriyorduk, Beraber batıyorduk o gölün içine seninle bu gece, Farklı yerlere düşmemiz söz konusu değildi bu kez gökyüzünden Olabilecek en amatör, en klişe , en zayıf şekilde bitirmek istedim şiiri Tuttum ellerini Sonra döndürdüm seni, döndürdüm, döndürdüm, döndürdüm sonsuzluğa Sen: Yıldızları tutarsan ellerinle, Gözlerinde parlarsa ay gün boyu, Karanlık gecelere getirirsen güneşi, Belki kapın çalınır, İsmini sesler biri… Sen: Yağmurla yeşertirsen çölleri, Savaşları durdurursan bir sözle, İçinde hissederek öğrenmişsen sevgiyi, Kapıyı yavaşça aç. Seslenen, benim belki…