Seni Seviyordum- İclal Aydın

Sana uzak kentlerden birinde zamanın bi yerinde Seni ve senli günleri anımsattı akşam güneşi Onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi İnsan her gün anımsar mı aynı gözleri? Seni seviyordum ve senin haberin yoktu Saçlarına izliyordum uzaktan Kulağının arkasına düşüşü ve burnun herkesten başkaydı işte Güldüğü zaman yukarıya bakardı Yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı Ne güzeldiler sen bilmiyordun Ben seni seviyordum Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler Duvarlara vitrin camlarına kaldırımlara çarpıyordu Geri dönüyordu çoğalarak Senin sesine duyduğum masalarda erteliyordum her şeyi Her şeyi erteleyişim oluyordun Kalp ağrısı oluyordun Birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk Dönemeçler geçiyor köprüler göze alıyor Ve bazen tekin olmayan suların üzerinden atlıyorduk Cesurduk Ufuk çizgisi maviydi gün batımı hep turuncu ve kırmızıydı bütün karanfiller Ben seni seviyordum sen bilmiyordun Sevinçlerim oluyordun ara sıra sen hiç bilmiyordun Sonra herhangi biri oldun Bütün sevinçlerim bittikten sonra Yağmurlar yağdı serin haziran akşamları Derken bir gün uzaktan gördüm seni Saçlarını bana inat başın her şeye meydan okuyarak işte yine aynı Kalbimi acıttı her zaman ki gibi Değiştik sanıyordum ve sen yine bilmiyordun Şimdi bunları anlatsa sana birileri Kim bilir? Ya da boşver bilme en iyisi