Sevdadır- Arkadaş Zekai Özger/ Sana Bakmak- Abdülkadir Budak

Göğü kucaklayıp getirdim sana Kokla, açılırsın Solmuşsun, benzin sararmış Yorgun bir işçinin yüzüne benziyor yüzün, Öyle bükük bakma bana Çam kolonyası getirdim sana Kentli dağlıların haklı sevdasını, Bolu ormanlarından çarpan bir koku Üzme kendini bu kadar Sana umudu öğretmeyenlerin suçu mu var? Bak, yeryüzü ne kadar geniş Ne kadar dar Dur! Akıtma yaşını Gözünden öpecek bir yer bırak Bana en yakın, Bana en uzak Adettir diye değil, sevdim diyedir Bağışla...eski biraz Bedenim uygundur diye bedenine, Yıkadım, ütüledim Elma ağacında kuruttum Günler, sarmal bir yay gibi Bunu unutma Bahar, annemizin yemenisindeki solgun çiçektir, bunu unutma Seni ben her yerinden öperim, Bunu unutma Kadere inansaydım, sana inanırdım Öyle kırık bakma bana Caddeler nasıl da genişliyor, Sana bunu söyleyecektim Bileyli bir makas vardı yanımda, Sana bunu söyleyecektim Hadi, kes büyüyen tırnaklarındaki kiri Sana bunu nasıl söyleyebilirim? Deliren sevdamızın kısrak huyunu Göğe bakmak gibi bir şeydi anlaşılan Açık mavi bir göğe, gündüz yıldızları olan Sana bakmak, gölde kayık olmaktı Kış günü, köy evinde soba olmaktı bir de Yaz günü bir ağacın gölgesinde uyumak, Elma soymak gibiydi, kavun kokusu İçimdeki hastaneden taburcu olmak, Sana bakmak bana hep iyi geldi Sanki saç örgüsüydün salkım söğütte Sana bakmak, güzel olan her şeydi Sokak köpeklerine şefkat, baltalara merhamet Sana bakmak, ağaçlardan yana olmak demekti Bahçe mahkemesinde nergisin tanıklığı Yoksul öğrencilere defterlerdi, kalemdi Heyecanını yitirmiş istasyondum belki de Gelen hiçbir tren, beklediğim değildi Yalnızlığa sarılmaktan kurtuldum Çünkü yüzüne baktım, Çünkü yüzün ay Işıtıverdi birden içimdeki geceyi Sana bakmak, yastan çıkıp, Dörtnala lunapark şenliğine geçmekti bir bakıma Teneffüs zili kadar sevimli derslerdi yüzün Çiçekten karneyle eve dönmekti Bitmiş gibi konuştum, şaşkınlıktandır Sana bakmak iyi değil, pekiyi