Sevmek de Yorulur- Cahit Zarifoğlu

Bir adam, bir kadın var içimde iyice anladım Bana bunu sessizce anlatıyorlardı Bir yerde onların yönlerinden alımlı bir zarf katlanmıştı Bulvarların geceye vurdukları çağırmasız kır günlerini, zararsız akrepleri Uzunlamasına yaşayıp yatay bir çocukla kalkan bir sürü alışkanlıklar taşıyan Bir sen varsın hep, saçların ağzın Seni sonsuz gelişinle saçından tanıyor, gülüşünden kaçıyor Eğilip başını içlerimden geçtiğin zaman, uzağa bir yolcuya karşı çıkar gibi Artık gecikmiş, alışıldığım gidişinle davranılmaz, üstünde durulmaz Yüzün soygundan geçmiş, Öyle bir yerde durmuş ki bakışın boynun bozgun Üstünden bir nehir geçer gibi Ya gecedir ondan, Ya bulanık sudan Denizden bunalıp okyanusa selâm çakan vapurun sevindik adımına b Bunların hepsi beni çağırıyorlar sevinçlerimden Haydi sen bütün onlara git benimle Tam şimdi ipe koşan Beni elleriyle alkışlayan Ağrıyan bir gün geliyor