Sezon 2/Bölüm 1 - Akıntı (Neredeydik?, Belki Sevişirim Boxer'ı, SST, Otizimli Sohbeti, Sorumluluk)

Uzun zamanlı yokluğun ardından ilk kaydedeceğimizi konunun sorumluluk olmasının ironik bir tarafı var. Bu kısımlara bölüm bölüm değineceğiz tabi ama şu an süprizi kaçmasın diye çok fazla anlatmıyoruz. Evet bu bizim bir kişi eksik bir şekilde kaydettiğimiz ilk bölüm. İnternetteki insanlara bu konudan da bahsetmeyeceğiz. Merak etmeyin çok da önemli değil, önemli olsa ağzımızı tutamaz ve boşboğazlılık ederdik.İkinci sezonda da bizi çok fazla insanın izlemeyeceğini varsayıyoruz ama yine de bu ülkede belki okuma alkışkanlığını hala yitirmemiş ve okuduğunu anlayan birkaç insan vardır diye bölümle ilgili bazı bilgileri buraya yazacağız.Bu bölümde sanki milyonlara anlatırmışçasına nerede olduğumuzdan, neler yaptığımızdan ve ne yapacağımızdan ufak ufak bahsettikten sonra sorumluluk bizim için neymiş onu anlamlandırmaya çalışıyoruz. Çalışıyoruz diyorum çünkü Emircan'ın dikkat dağınıklılığı ve Eren'in şakamatikliği sayesinde konu bambaşka yerlere gidiyor.Yine de merak ediyorsanız eğer merak etmeyin. Sorumluluğumuzu alıp bu bölümü yayınlıyoruz. He bir de logo ve tasarım dili de değişti. Burayı okuyabiliyorsanız zaten görmüşsünüzdür. Neden mi akıntı? Çünkü bizce sorumluluklarının farkında olmadan yaşamak kendini bir akıntıya bırakmak gibi bir kavram ve bunun ne kadar iyi hissettirdiğini bilsek de bu aynı zamanda ölümün ve yok oluşun ta kendisi. İlk sezonun ilk bölümüne bir gönderme olarak şunu da diyebiliriz; Yalnız ölü balıklar akıntıyı takip eder.Yine de şunu unutmamak lazım her zaman kendimizi akıntıya bırakmasak da, yanında kendimizi akıntıya bırakabileceğimiz insanlar her zaman lazım. Umarım böyle insanları bulabiliriz diyoruz. Hep diyoruz ama bulabiliyor muyuz? Yoksa bulduğumuzu sanıp kendimizi mi kandırıyoruz.Yine içimizdeki duyguları kusmak için burayı kullandık. Mesaj yerine ulaşmış mıdır bilemem ama bölümde birimizin bahsettiği iki farklı biz kavramı var. Bu biz kavramlarının ikisinin de hayatımızda olmasını hala istiyoruz. Ama bazen biz dediklerimiz bizimle biz olmazlar.Ne cümle ama... Neyse bu kadar akıntının tersine boşa kürek çektiğimiz yeter biraz da kendimizi akıntıya bırakalım.Keyifli dinlemeler.