شعر وطن سروده دکتر مصطفی بادکوبه ای

شبی دل بود و دلدار خردمند دل از دیدار دلبر شاد و خرسند که با بانگ «بنان» و نام «ایران» دو چشمم شد زشور عشق، گریان چو دلبر شور اشک شوق را دید به شیرینی، زمن مستانه پرسید بگو جانا که مفهوم وطن چیست؟ که بی مهرش، دلی گر هست، دل نیست! به زیر پرچم ایران نشستیم و در را جز به روی عشق بستیم به یمن عشق، درّ ناب سفتیم و در وصف وطن این‌گونه گفتیم: وطن یعنی درختی ریشه در خاک اصیل و سالم و پربهره و پاک وطن خاکی سراسر افتخار است که از «جمشید» و از «کی» یادگار است وطن یعنی سرود پاک بودن نگهبان تمام خاک بودن وطن یعنی نژاد آریایی: نجابت، مهرورزی، باصفایی ... اجرا و میکس موسیقی: #فرید_حامد