شهریار | دلی شکسته و چنگی گسسته گیسویم

▨ نام شعر: دلی شکسته و چنگی گسسته گیسویم▨ شاعر: استاد شهریار (سیّد محمّدحسین بهجت تبریزی)▨ با صدای: استاد شهریار▨ پالایش و تنظیم: شهروز________دلی شکسته و چنگی گسسته گیسویمولی به زخمه‌ی غیبی هنوز می‌مویمخمیده تاکم و آشفته بید مجنونیکه سرنگون و سرافکنده بر لب ِ جویمنهفته قند و سخن پشت آئینه و منبه شوق طوطی ِ تصویر ِخود سخن‌گویمبه سحر غمزه‌ی جانان به جان زنندم تیرکه بسته‌اند به زنجیر ِ سحر و جادویمنه منحصر به سرود و ترانه‌ام دستانکه داستان به فسون و فسانه می‌گویمگیاه‌دانه‌ی عشقم فشرده در دل ِ خاکچنان که دم به دمم می‌دمند می‌رویمگیاه زرد خزانم در آب و گل، لیکنبه جان و دل گل ِ مینای باغ مینویمسر دوراهه رسیدیم و سرنوشت این بودبرو پدر تو از ان سو و من از این سویمبرس به دادم و این بند زانوان بگشایبه روز وعده که جان می‌رسد به زانویمچگونه بر جهم از چنبر کمانه‌ی چرخکه نُه فلک همه چوگان و من یکی گویممیان دلبر و من غیر ِ من حجابی نیستگر این حجاب فکندیم من همه اویمبه چنگ رودکی و توسن سمرقندیچه بیم ِ دشت بخارا و رود آمویمبه بوی یاسمن و زلف سنبلم مفریبغلام سنبل ِ آن زلف ِ یاسمن بویمبه شهر خویش اگر شهریار شیرین‌کاربه شهر خواجه همان سائل سر کویم