Şiir Sanatı- Paul Verlaine

Kelime seçerken de meydan senin; Bile bile bir nebze aldanmalı. Dumanlısı güzeldir türkülerin; Öyle hem seçik olsun, hem kapalı. Güzel gözler tül ardında görünsün, Gün ışığı titremeli şiirinde, Ak yıldızlar maviliğe bürünsün Ilgıt ılgıt sonbahar göklerinde. Ararengin peşindeyiz çünkü biz; Rengin değil, ararengin sadece. Ancak öyle sarmaş dolaş ederiz. Kavalı boruyla rüyayı düşle. Nükte belâsından kurtulmaya bak; Acı zekâ, sulu gülüş neyine? İşe karıştı mı bu cins sarmısak Maviliğin, yaş dolar gözlerine. Tut boğazından, sustur El değmişken bir zahmete daha gir. Kafiyenin ağzına da bir gem vur Bırakırsan neler yapmaz kim bilir? Nedir bu kafiyeden çektiğimiz! Hangi sağır çocuk ya deli Sarmış başımıza bu meymenetsiz, Bu kof sesler çıkaran kalp inciyi? Hep musiki, biraz daha musiki; Havalanan bir şey olmalı mısra Deli bir gönülden kalkıp gitmeli Başka göklere, başka sevdalara. Dağılıp tuzu sabah rüzgârına Mısraların alsın başını gitsin Kekik, nane kokaraktan, dört yana... Üst tarafı edebiyat bu işin.