Şiir Yıllığı 2012- Zafer Acar/ Dil Söyler Kulak Dinler Kalp Söyler Kâinat Dinler- Yunus Emre/ Göğe Bakma Durağı- Turgut Uyar

Eskiden olduğum kişi olsam, Biri gelse, geri verse kendimi Nefret ederdim sevilmekten Sevmek, hele el koymak olduğunda Dünyayı kurtaran adam görmeyin beni Bir mumken, güneşleri karalayamam ben Varoşların tek gözlü evlerinde soruşturun beni Sırça saraylar yüksek, nefes alamam ben Ne gülüne, ne dikenine takılamam ben Kavrulmuş çorak topraklarda aramayın beni Vefa vahalarını çöle çevirenlere katlanamam ben Gizlenen, Gösterilmeyen, Hissettirilmeyen sevginin zerre değeri, kıymeti yok gözümde Bu duvar da beni çok seviyor olabilir, bilemem... Bir çağrı, Ulaştığında artık başka hiçbir şeye ulaşma ihtiyacı bırakmayan Bir ses, İşitildiğinde artık başka hiçbir sesin güzel gelmediği Bir istek, Duyulduğunda artık başka hiçbir şeyin böylesine arzulanmadığı Bir derinlik, Bir kere bakıldığında artık başka hiçbir uçurumun yanında duramadığı... Bir bıçaktan öğrenmiştim bunu ben Ne kadar keskinsen, o kadar güzel Beni gram gram tart Santim santim böl Milim milim kes İçimdeki çiçeklere kibrit suyu dök Çünkü yaşamak, dayanmaya bağlı. Çünkü yaşarsan, ezecekler, Son verirsen deli diyecekler Çünkü yaşarken öleceğini bilen tek varlıktır insan... Buna rağmen kalp kırar, Gönül yıkar, Kötülük yapar... Üstelik hiç ölmeyecekmiş gibi Üstelik, hiç umursamadan... Kırk kere söyledim, bir daha söylerim Savaşta ve barışta Karada ve denizde Düşkünlükte ve esenlikte, Zamanımız apayrı bize göre Yan yana olduk mu el ele, Aç kalsak, ağlamayız biliyorum Birbirimizi düșünür gibi oluruz Biliyorum Ellerin de üşür Biliyorum Ama ısıtabilirsin onları. O ateşte. Hazırsın da. Biliyorum