Şimdi Ölme Anne- Hidayet Karakuş

Bu kış yine pencereler esiyor? Nereden doğduğunu bilmediğim, bir öç dalgası geliyor üstümüze? Kurşun izlerinde yitiriyorum günlerin mavi saydamlığını Ekmek yarım su, kirli Toprak, bitkin Ben soluksuz kaldım yalnızlığın ihtilal yaptığı odalarda Sen ilacını içtin mi? Sarısı yorgun yüzünün Beni sevgiyle beklediğin günlerden kalan biraz sıcaklığın varsa Sar anne beni, Konuş benimle, Sar beni, kokun dağılsın yüreğime Mercanköşk kurulmuş, Zaman, yüzsüz Günler, yalan Akşamlarımı parçalıyor bu filmler Sinirlerim bozuk Yüzüm kırışmış, Gözlerim halkalı Arkana biraz bulut koydum Hadi, uyu biraz... Kuru çalılara benziyor bu dünya Dallarında, etim dikenlere takılı Cennet bahçelerinin suyu kesik anne yine Akan kevserlerden umut yok Biçimsiz düşlerime dökülüyor büyüsü yalanların Sen, hep böyle mi bakardın anne? Beni görmeden mi bakardın? Gözlerin gri yeşil Tenin durulmuş, Ellerin saydam, Bakışlarında ovalar uzanmış sabırla Konuş benimle, Anlattığın masallardan bir şehzade bırak bana Taze bir aşk mayala Sağlık karnemi ver yanıma