🕊️ ŞİMDİNİN GÜCÜ-Eckhart Tolle/Gerçeği Arayanların El Kitabı

Acı ve mutsuzluk, Eckhart Tolle’nin Şimdinin Gücü adlı eserinde, zihinle bilinçsiz özdeşleşmenin ve şimdiki anı yadsımanın bir sonucu olarak tanımlanır. Tolle'ye göre bu durum, ego’nun egemenliği altındaki bir bilinçsizlik hâlidir. Zihin, eğer gözlemlenmeden kalırsa, bireyi yönetir; böylece kişi, kendisini zihinle bir ve aynı şey sanır. Bu özdeşleşme sonucunda bir sahte benlik oluşur: ego. Ego, sadece kesintisiz düşünceyle hayatta kalabilir; bu yüzden sürekli olarak geçmişte gezinir ya da geleceği kurgular.Tolle, acının büyük bölümünün gereksiz olduğunu ve zihnin bu sürece katkı sunduğunu belirtir. Zihin sizi ele geçirdiğinde, onunla bilinçsizce özdeşleştiğinizde, gerçek benliğinizle bağınız kopar. Oysa siz zihin değilsiniz; onu gözlemleyen, farkında olan varlıksınız. Ego'nun hükmü altındaki bu özdeşleşme, acıyı doğurur. Ego’nun beslendiği bir diğer kaynak da şimdiki anı yadsıma eğilimidir. Zihin, şimdiye direnç gösterir çünkü geçmiş ve gelecekte var olmayı tercih eder; ancak bu psikolojik zaman algısı da ıstırabın kaynağıdır.Şimdi yarattığınız acı, şimdiki anı kabullenmemekten doğar. Direnç; düşünce düzeyinde yargı, duygusal düzeyde ise olumsuzluk olarak ortaya çıkar. Tolle, acının yoğunluğunun, şimdiki an'a karşı gösterilen direncin derecesine bağlı olduğunu belirtir. Zihin daima Şimdi’yi yadsımaya çalışır çünkü ancak zamanla var olabilir. Oysa gerçek özgürlük, psikolojik zamandan – geçmişin kimlik ve geleceğin doyum beklentilerinden – kurtulmakla mümkündür. Zamanda kurtuluş yoktur; kurtuluş Şimdi’dedir.Zihin aynı zamanda sorunlar yaratma eğilimindedir. Sorunlar, gerçek eylemin mümkün olmadığı hâllerde, sadece zihinsel faaliyetle var olan yapılardır. Onlar da zaman içinde yaşar ve Şimdi’nin saf gerçekliğinde eriyip giderler. Sorunları sürdüren, onlar üzerinden kimlik oluşturmaktır. Bu da bireyi daha derin bir acı döngüsüne hapseder.Acı sadece şu anda üretilmez; geçmişte birikmiş duygusal kalıntılar, yani “acı-bedeni” de bugünkü deneyimleri etkiler. Tolle, her duygusal acının, içimizde kalıntı bıraktığını ve bu kalıntıların zamanla bir enerji alanına – acı-bedenine – dönüştüğünü ifade eder. Bu beden, yeni acı deneyimleriyle beslenir ve ancak bireyin onunla özdeşleşmesi sayesinde ayakta kalır. Bu özdeşleşme kopartıldığında ise, acı-bedeni çöker.Bir başka temel sorun da form kimliğiyle, yani beden ve zihinden ibaret olduğumuz inancıyla özdeşleşmektir. Gerçek benliğiniz, bu fiziksel formların ötesindedir. Ancak bu farkındalık kaybolduğunda, kişi acıyla özdeşleşir. Tüm duyguların, bu öz farkındalığın yitirilmesiyle ortaya çıkan bir temel duygunun – acının – farklı halleri olduğu belirtilir.Tolle’nin mesajı nettir: Acı ve mutsuzluk, zihinle bilinçsiz özdeşleşmenin, şimdiki anı yadsımanın, geçmiş ve gelecek odaklı psikolojik zaman yaratmanın, sorunlar icat etmenin, acı-bedenle özdeşleşmenin ve form kimliğine saplanmanın sonucudur.Kurtuluş ise bu temel yanılgılardan özgürleşmekle mümkündür. Bunun için şimdiki an’a tam bir bilinçle gelmek, zihni gözlemlemek ve olanı olduğu gibi kabul etmek gerekir. Şimdiki an, sizin olduğunuz yerdir; yaşamın olduğu yerdir. Geçmiş bir anılar bütünüdür, gelecek ise bir yanılsamadır. Gerçeklik yalnızca Şimdi’de bulunur.