Siz Saatleri, Banko, Sen Gelsen- Cemal Süreya

Onsuz yaşamayı düşünemediğin birine, nasıl veda edersin? Siz, saatleri yaşadınız. Zaman taşlarını. Niceldir saatler. Adsızdırlar. Renklerini, kokularını kişiselliklerden alırlar. Aylar, birbirinin içinden yürüyebilir. Ağustosta bile Marta gönderme vardır. Yine de gönderme, mevsim mantığıyla sınırlıdır. Günlerse bambaşka. Bir günün öbürünün önüne geçmesine izin yok. Günün gizi hem kişiselliğimizde, hem de onun kendi kişiselliğinde. Siz, saatleri yaşadınız. Henüz sözcük haline dönüşmemiş, ya da bir sözcük karşılığı oluşmamış durumlar yarattınız. Tanığınızım. Aylar ayları açıklıyor. Saatler saatleri kum saatiyle açıklayabiliyor. Açıklanmayan tek şey aşk: En büyük sayrılık ve en büyük sağlık. Günü tam gelmemiş olarak bir yanını gizleyen duygu. Denetçi anlamaz, tarihçi atlar, terzi bir araya getiremez, sanatçı elden kaçırır. Sürgündük. Göçebeliğin elverişli yanlarını da yitirmiş gibiydik. Güneş her sabah verilmiş bir söz gibi doğuyordu. Gerçek neydi biliyor musunuz: Her şey. Yüz yıl sonra bu gün yaşayan hiçbir anne, hiçbir sevgili, hiçbir bebek, hiçbir balina, hiçbir örümcek, hiçbir aslan, hiçbir ceylan, hiçbir yılan var olmayacak. Ben bütün hüzünleri denemişim kendimde. Mutlu uyumak lazım azizim...Olmuyor seninle dedi. Yutkunamadım Madem uyku yarı ölüm halidir, O halde mutlu ölmek lazım; Her gece... Kırdım evet, seni. Ama kırmıştın beni. Kim istemez mutlu olmayı? Ama mutsuzluğa da var mısın? Neden mi sevdim seni? Çünkü daha imkânsız bir ihtimal yoktu. Sen biliyor musun, seni nice sevdiğimi? Üstüne titrediğimi? Geldiğimi? Gittiğimi? Sen ve ben yok. Sen-ben var. Yan yanaydık. Ve şehir böyle mucize görmemişti. Bir gün seni bırakırım ya Tütünü bırakmak gibi bir şey olur bu Evet, gün geliyor, bıkıyorum senden, Ama İstanbul'dan bıkmak gibi bir şey olur bu. Ben kibriti çaktığım zaman, Her şey kırmızıydı yüzün olarak Ben kibriti çaktığım zaman, Çünkü her yüz bir memlekettir Ben sigaramı yaktığım zaman, Çünkü her sigara, bir kelimedir Ben sigaramı yaktığım zaman, Güz günleriydi bir şarkı olarak Bir güvercin, Ben öldüğüm zaman, nice hüzünlerden yaprak yaprak.... Bir güvercin, ben öldüğüm zaman Şimdi açsam pencereyi, beklesem Sen gelsen Olmaz ya hani, geliversen Hiç bir şey sormasan Hiç bir şey söylemesen Sussam, Sussan, Sussak. Susuşların anlattığını dinlesek Sırt sırta otursak Katılasıya ağlasak Sormasak birbirimize sebebini Sarılsam, Sarılsan, Sarılsak.