اسم گذاشتن روی احساسی که مبهم است (۳/۸)

گاهی حالمان بد است، اما اگر بپرسند «چی شده؟» چیزی برای گفتن نداریم.نه غم است، نه خشم، نه ترس… فقط یک سنگینیِ نامعلوم که روی روز می‌افتد.این اپیزود آرام می‌ماند روی همین «بی‌نامی».اینکه وقتی نتوانیم برای حس‌مان یک اسم پیدا کنیم، ذهن در همان مه می‌چرخد و سردرگمی، خودش ادامه پیدا می‌کند.شاید بعد از شنیدن، آن مه هنوز باشد…اما احساس کنی یک مرز خیلی ظریف پیدا شده: بین «چیزی هست» و «می‌دانم چه چیزی هست».