اسماعیل خویی | جهان در صدای تو آبی‌ست

▨ نام شعر: جهان در صدای تو آبی‌ست▨ شاعر: اسماعیل خویی▨ با صدای: اسماعیل خویی▨ موسیقی متن: قطعه‌ی «مدار اول» از حسام ناصری و میلاد محمدی▨ پالایش و تنظیم: شهروزــــــــــــــــــــــــصدای تو را دوست دارم‏صدای تو از “آن” و از جاودان می‌سرایدصدای تو از لاله‌زاران که بر بادصدای تو از نوبهاران که در یادمی‌آید.‏صدای تو را، رنگ و بوی صدای تو را دوست دارم‏‏ صدای تو‏ از آن سوی شوراز پشت بیداد می‌آید،و جان ِدل ِمن،دلِ جانم از آن به فریاد می‌آیدصدای تو اندوه خیام را دارددر آن دم که چون کهکشان، ابری از ماهتاب و ستاره‏نوای غزل‌های حافظبر آن، شادخواران و اندوه‌گزاران، ببارد، بشاردصدای تو،اندوهِ شاد صدای تو را دوست دارم‏مخالف‌سُرای همایون و بیداد!‏صدای تو در پرده‌ی دلکشِ شور زیباستو بر موج‌زارانِ دشتی،‏و بر اوج‌سارانِ ماهورو در هرچه گوشه‌ست از هر چه پرده‌ستحریر صدایت به تحریر، ‏چو بر صیقل برکه‌ها بازی نور، زیباست‏ صدای تو هم‌بفتی از مخملِ آب و از طعم آتش‏صدای تو، چون روح آیینه بی‌خش و بی‌غش‏جهان در صدای تو آبی ست‏و زیر و بم هر چه از اصفهان در صدای تو آبی ست‏و هر سُنت از دیرگاهان و هر بدعت از ناگهاندر صدای تو آبی ست‏و نو می‌شود کهنه، وقتی که از پنجره‌ی حنجره‌ی تو‏ گذر می‌کند‏و تالارِ پژواک را در دل و جان تو به صد چلچراغ از برافروختنچو تالار آیینه، از چار سو شعله‌ور می‌کند‏به هر گاهی از خوش ترین‌های بی‌گاه‏ صدایت چو قالیچه‌ای نور ‏می‌آیدو زین آسمان ترشروی مرا می‌رباید، مرا می‌برد دور‏سوی مخملستان ژرف پگاه‌آسمانِ نشابور‏‏ صدای تو بیداد اندوه در شور شادیصدای تو فریاد زنجیر و گلبانگ آزادی من‏صدای تو آوای آبادی من‏صدای تو هیهای ویرانی من‏صدای تو معنای ایرانی من‏صدای تو…‏ ای دوست!‏ ای من!‏ کجایی؟که از ناکجاها می‌آییو از من مرا می‌رباییو من هیچ، من هیچ‌تر ‏من نه منمن منم تا می‌آییو سیمِ نسیم است اینککه بندد میان تو تا من پل، ای دوست!‏و موسیقی غربت من نثار صدایتسکوتِ نُتی آه داردکه در انفجارش، من از اشکِ خونینبه روی صدایت فشانم گل ای دوست▨ اسماعیل خویی این شعر را به محمدرضا شجریان تقدیم کرده