ŚMIERĆ (ZWIĄZKU) NIE JEST STANEM OSTATECZNYM – NIECODZIENNIK ODC. 175

W chwili, gdy kończył to mówić, pojawił się przy nich przełożony pobliskiej synagogi. Człowiek ten rzucił się Jezusowi do stóp i błagał: - Moja córka przed chwilą zmarła! Przyjdź, proszę, i połóż na nią swą rękę, a żyć będzie! Jezus natychmiast wstał i razem z uczniami ruszył za nim. Wtedy właśnie jakaś kobieta, która od dwunastu lat cierpiała na nieustanne krwawe wysięki, podeszła do Jezusa od tyłu i dotknęła skraju Jego płaszcza. Była bowiem przekonana, że jeśli zdoła choćby dotknąć Jego ubrania, zostanie uzdrowiona. W tym momencie Jezus odwrócił się, spojrzał na nią i rzekł: - Córko! Bądź dobrej myśli! Twoja ufność sprawiła, że zostałaś uleczona! I poszła dalej uzdrowiona. Zaraz potem Jezus wszedł do domu przełożonego synagogi. Tam zastał żałobników grających na fletach i tłum lamentujących kobiet. Powiedział więc do nich: - Wyjdźcie stąd, bo dziewczynka nie umarła, a jedynie zasnęła! Lecz oni zaczęli Go wyśmiewać. Kiedy w końcu usunięto żałobników z domu, Jezus wszedł do środka, ujął dziewczynkę za dłoń, a ona wstała. Wieść o tym szybko rozeszła się po całej okolicy. MATEUSZ 9, 18-26 (NPD)