Soğuk Mevsimin Başlangıcına İnanalım- Füruğ Ferruhzad

Ve bu, Benim, Yani yalnız bir kadın Ve soğuk bir mevsimin eşiğinde, Belirsizliğini anlamanın başlangıcında, tüm yeryüzü varlığının Akıp gitti zaman Gitti zaman Ve saat tam dört kez çaldı Dört kez çaldı Aralık ayının yirmisi bugün Ve artık mevsimlerin gizini biliyorum Dakikaların söylediklerini, Gitti zaman, Ve saat tam dört kez çaldı Sokakta rüzgar Sokakta rüzgar Ve ben çiçeklerin sevişmesini düşünüyorum Bir adam geçiyor ıslak ağaçlar altından yukarılara doğru, Bir kez daha fısıldıyorlar o sözcüğü “Selam!” “Selam!” Ve ben çiçeklerin sevişmesini düşünüyorum. Soğuk mevsimin eşiğinde, Ve yaslı buluşmasında aynaların, Nasıl dur emri verilebilir? Sabırlı, Ağır, Avare yürüyen bu adama? Hiç yaşamadığı nasıl söylenebilir, hiçbir zaman yaşamadığı? Rüzgar esiyor sokakta Yalnız, Ve içlerine çekilmiş kargalar uçuşuyorlar yaşlı, Ve tanrım... ne kadar kısa merdivenin boyu! Onlar... bir yüreğin bütün saflığını alıp götürdüler masallar sarayına Şimdi artık Artık nasıl fırlayıp dans edebilir insan? Nasıl dökebilir akan sulara çocukluğunun saçlarını? Sanırım uçuşu düşlediğin yolda göründü o kuş Ve sanırım hayal gücünün yeşil çizgilerinde oluşan o taptaze yapraklar, Sabah esintisinin isteğiyle nefes alıyorlar Sanırım Renkli alev Çocuksu bir lamba tasarımından başka bir şey değildi Ellerinin yıkıldığı günde esiyordu rüzgar Sevgili yıldızlar! Kağıttan yapılma sevgili yıldızlar! Üşüyorum... Üşüyorum Ve sanırım, artık hiç ısınamayacağım Üşüyorum ben ve sedef küpelerden nefret ediyorum Üşüyorum ve biliyorum Hiç bir şey kalmayacak yerde. Bırakacağım artık çizgileri bir yana Sayıları saymayı da... Çıkacağım sınırlı geometrilerin odalarından Sezgi alanlarının genişliğine sığınacağım... Çıplağım ben, çıplağım, çırılçıplağım Sevgi sözcüklerinin arasındaki sessizlikler kadar çıplak Selam ey masum gece! Düşüncelerin, sözcüklerin ve seslerin ilgisiz oldukları bir dünyadan geliyorum ben Ve ne kadar yılan yuvasına benziyor bu yeryüzü Selam ey masum gece! Her zaman bir aralık var- pencere ile görmek arasında Niçin bakmadım? niçin Bir adam yağmurlu ağaçların altından geçerken baktığım gibi? Nasıl anlamsız bir ışık belirdi küçük pencereden Niçin bakmadım? Biliyordu tüm mutluluk anlarını Ce ben bakmadım Yeniden tarayabilecek miyim saçlarımı rüzgarla? Menekşeler dikebilecek miyim yeniden bahçelere? Ve pencerenin ardında duran Gökyüzüne sardunyalar dizebilecek miyim? Acaba yeniden dans edebilecek miyim kadehler üstünde? Kapı zili çağıracak mı beni yeniden bir bekleyişe?