Sonne- Rammstein/ Derinden- Barış Diri/ Suyun Ayak Sesi- Sohrab Sepehri/ Suç ve Ceza- Fyodor Dostoyevski

Hepiniz ışığı bekliyorsunuz Korkun, korkmayın Güneş gözlerimde ışıyor Gitmeyecek bu gece Ve dünya ona kadar sayacak Küçük bir çocukken içim çok sıcaktı Allah yukarda Ve toprak sıcaktı Çok uzaklarda bir deniz güldü, Dudakları mavi göktendi... Dünya dönerdi ya Ben de dönerdim Annem gülerdi ya Ben de gülerdim Yalnızlık bazen yüzünü pencereden dayardı. Ben bir elmadan hoşnutum Bir papatya destesini koklamaktan Bir aynaya, Temiz bir bağlılığa kanaat ederim Bir balon patlarsa, gülmem ben Bir felsefe ayı ikiye bölerse eğer, hiç... Ben kırlangıcın kanat sesini tanırım. Ama burada yeni bir öykü başlıyor Bir insanın yenilenmesinin, Yeni bir hayat bulmasının, Bir dünyadan, başka bir dünyaya geçmesinin, Hiç bilmediği bir gerçekle tanışmasının öyküsü... Hava soğuk, Yağmur yağsın istiyoruz durup dururken Canlı bir atmosfer geçmişte değil bu, bir bak Geçmişten ötmez hiçbir kuş Hiçbir rüzgâr geçmişten esmez. Boynuma bir atkı sarıp, On yedi yaşımı düşünüyorum. Ben, dünyaya doğru yürümekle meşhurum. Üşümekten korkmuyor artık kalbim Umudumu kapı kapı dilendirmesin diye, Aşkı aç öğrenmişim. Yırtılmış bir pankart gibi duruyorum öylece Anlatsam, dağlardan büyük dilim Küfrümü kurutmazdım sesim boğulmasaydı, Sözümü unuturdum, susuşum olmasaydı Bu cihanda her şey kırılmış Suskunluk dışında hiçbir şeyi kalmış insanın. Bırakın bu ölüm geçidinde ağlayayım, bir başıma. Bırakın yalnızlık şarkısını söylesin. Bir şeyler yazsın. Caddelere çıksın. Ben güneşle hesaplaşıp geldim. Ben coşku, ateş içinde ben Ben yeryüzünün ilk yaratıldığı ana yakınım Çiçeklerin her gün nabzını tutan ben... Bir aşinayım Her neredeysem, ve nerede olursam Gökyüzü benimdir. Pencere, algı, hava, aşk, yeryüzü benimdir... Yakınların sesi uzaklarımda Gün benim, batmayan güneş benimdir Sabır kırılmayan merdivenimdir O sonsuz deniz benimdir Ve tüm dünyalar da benim kıyılarımdaki kum tanelerinden başka bir şey değildir