Sözün Gücü | Fikirperest Dergi 11.Sayı | Zafer PARLAK

Gecenin bir vakti kan ter içinde uyanır sultan uykusundan. Avazı çıktığı kadar bağırmakta, tir tir titremektedir. Muhafızlar sanırlar ki sultanın canına kasteden bir düşman girmiş odaya. Dalkılıç dalarlar içeriye, korumak için canları gibi sevdikleri sultanlarını, velinimetlerini, efendilerini. Ne var ki odada sultandan gayri kimsecikler yoktur. Sultan da sessiz sedasız oturmaktadır etrafı tüllerle süslü, üstü ipekli kumaşlarla kaplı kuş tüyü yatağının kenarında. Kesik kesik nefes almaktadır ve gözleri bir noktaya sabitlenmiştir. Muhafızlar her tarafa bakarlar. Düşmandan eser yoktur; bir hayvan da göremezler ortalıkta.