Spacer trzydziesty szósty: ja nie wiem, czy to, co robię ma sens

Początek letniego sezonu, w końcu nie straszy nas ciemność czarnej dupy po 16 i mogliśmy przebić się na drugi brzeg Wisły, połazić po krzakach.Gadaliśmy o mnóstwie rzeczy, pomimo tego, że finalnie Spacer raczej z tych krótszych zmontowany wyszedł. Łukasz pojechał na ryby, czym — rzecz jasna — koniecznie chciał się podzielić. Pojawił się wątek kryzysu tożsamości i co to znaczy dzisiaj być projektantem, bo w dobie wszędobylskiej „ejaj” lista naszych obowiązków uległa nieco zmianie. Jest o poszukiwaniu pracy i budowaniu portfolio i czy ono wciąż cokolwiek oznacza i zmienia w tym procesie.Jest długi wątek o moralności i autentyczności, która współcześnie co i rusz jest wystawiana na próbę. Rozmawiamy o wyspie „ekspertów” i masowym publikowaniu gówno-treści generowanych przez LLMy, które pomimo bycia pustymi, przehajpowanymi opowiastkami o tematach kompletnie z dupy, w jakiś sposób osobom je postującym budują wizerunek specjalistów i pomagają znaleźć pracę. Bartek, poszukujący od jakiegoś czasu nowego zajęcia, zastanawia się nad kwestią starą, jak ludzkość — „mieć” czy „być”.Opowiadamy co dzieje się w naszych projektach, co nowego zwajbkodował Bartek, w czym zakopał się Łukasz, co ogarnęliśmy, a czego nie dało rady.Bartek dzieli się powracającym zwątpieniem w sens tego, co robi.Łukasz przygotowuje się do pierwszego tatuażu.Na koniec wraca temat, który wraca u nas regularnie — i bardzo dobrze, że wraca, bo wciąż trzeba o nim mówić głośno. Bartek dzieli się opowieścią o swoim niedawnym epizodzie depresyjnym, jak z niego wychodził i jak trudno, pomimo całego zaplecza terapeutycznego i świadomości, co się dzieje, wciąż jest mu prosić o wsparcie, nawet ludzi, którzy doskonale rozumieją, jak działa w takich chwilach ludzki mózg i dlaczego pojawia się wtedy paraliżujący wstyd.Ten fragment jest ważny dlatego, że wstyd jest wystarczającym powodem, żeby nic nie zrobić, nawet gdy wiesz, że możesz zadzwonić.I że mimo to można to przełamać.———Materiał, o którym wspomina Bartek:Kiedy nie wiesz, że nie wiesz / O kosztach eliminowania trudnościhttps://www.youtube.com/watch?v=TQ3_BhjCLkU———Ten odcinek dotyka tematów kryzysu psychicznego i myśli o tym, żeby nie działać. Jeśli coś podobnego się z tobą dzieje — nie jesteś sam. Pamiętaj o numerach 116 111, 116 123 i 112. Więcej informacji znajdziesz na zapobiegajmysamobojstwom.pl i samobojstwo.pl.———Niezmiennie dziękujemy dotychczasowym darczyńcom, którzy podzielili się z nami swoimi ciężko zdobytymi środkami płatniczymi korzystając z serwisu buycoffee.to/alepoco i gorąco zachęcamy do wspierania nas przysłowiowym „piątakiem" na marketing naszego przedsięwzięcia — nie mamy jeszcze wystarczająco środków na oklejanie PKiN-u, więc jeśli chcecie nam pomóc ten cel osiągnąć, to każda wpłata nas do niego przybliża.Zapraszamy również do czytania na alepoco.substack.com.———Dziękujemy Wam wszystkim za to, że towarzyszycie nam w tej podróży przez zakręty codzienności,Bartek i Łukasz———00:00 O czym będzie?02:02 Otwarcie sezonu04:21 Znowu o rybach06:05 O robieniu najgorszego gówna07:28 O rozwijaniu własnych projektów12:14 Dokąd idziemy?12:46 PostSoftware16:21 O odkrywaniu17:54 Kim dzisiaj jest projektant?19:16 O budowaniu portfolio21:41 Jak korzystać z pomocy LLMa?24:26 Gdzie ta zwinność?26:02 O współczesnych wygodach26:55 O współczesnej edukacji28:50 Po co robię to, co robię?31:54 Czego potrzebuje Łukasz?32:13 Zaczyna się tarło32:45 O tatuażach34:23 Przypowieść o pandach35:59 Nie że chciałbym się przypierdalać, ale...36:26 Gdzie pracować?37:38 Moralność i autentyczność w dobie AI53:43 Miało być inaczej57:45 O pędzących rowerach58:29 Życzenia dla Roksany58:57 O nawracaniu01:01:28 Plany pracy na weekend01:04:01 O wieku01:05:38 Co można robić w biurze?01:06:22 Jeszcze o tatuażach01:09:38 O kryzysie, wstydzie i wsparciu01:17:56 Akcent optymistyczny na zakończenie