Stracone pokolenie. O antynatalistycznej polityce III RP - Konrad Bonisławski

Polska od wielu lat prowadzi dość aktywną i hojną politykę w zakresie bezpośredniego wsparcia dzietności – szczególnie jeśli weźmiemy pod uwagę wielkość nakładów bezpośrednich na politykę prorodzinną i poziom transferów bezpośrednich. Obraz ten staje się jednak znacznie mniej jednoznaczny, gdy spojrzymy szerzej ‒ przez pryzmat polityk sektorowych odnoszących się pośrednio do decyzji prokreacyjnych ‒ a więc politykę prorodzinną sensu largo. To właśnie w tym szerszym wymiarze polityki prorodzinnej ujawniają się jej najważniejsze ograniczenia i niespójności.